「やる気の問題」
โอฮาลัคกี้---
หลังจากเปิดตัวบล็อกไป กับบทความย่อยมุขของ 3 ตอนแรก
ก็มีผู้คนเข้ามาเยี่ยมกันมากมาย ต้องขอขอบพระคุณทุกๆ ท่านที่สละเวลา
1 ฮิตที่เพิ่มขึ้นคือ 1 แฮ้ปปี้สำหรับผู้เขียน มีอะไรอยากพูดอยากบ่น
หรือแม้แต่อยากด่าเจ้าของบล็อก ก็พิมพ์คอมเมนต์กันเข้ามาเยอะๆ เลย
เข้าสู่เนื้อหาหลักของเอ็นทรี่นี้กันเลยดีกว่า
มุขแรกของวันนี้อยู่ที่นาที่ที่ 3 ครึ่ง ตอนที่โคนาตะเข้าเรียนคาบแรกสาย
เป็นมุขรัวสองมุขติดกัน สำหรับครั้งแรกมาลองฟังคำแก้ตัวของเจ้าหล่อนกัน
"แบบว่าไปช่วยคนก็เลยมาสายค่ะ
คือคนคนนั้นไปไหนมาไหนด้วยกันเสมอๆ
แต่วันนี้เกิดมีเรื่องก่อนแยกกันนิดหน่อย เขาอุตส่าห์บอกว่า
"แตกตัวกันไปเลยก็ได้ ไม่ต้องเป็นห่วงชั้นหรอก"
แต่ 5 คนที่ไปด้วยกันได้ของกันหมดแล้ว
มีเขาคนเดียวที่ยังไม่ได้ จะปล่อยไปก็ไม่ดีใช่มั้ยละคะ
อุตส่าห์ปาร์ตี้กันมาตั้งนมนาน ไม่ร่วมแรงช่วยกันก็กระไรอยู่
... แหม มิตรภาพก็ดีแบบนี้ละเนอะ"
เหตุผลน่าเขกกระโหลกเสียนี่กระไร เล่นเกมเลยมาสาย... อุเหม่เจ้า
ตรงนี้เป็นเหตุผลสนับสนุนที่ยิ่งทำให้คิดได้ว่า
เกมที่โคนาตะเล่นอยู่มันน่าจะเป็น Final Fantasy XI
เพราะระบบปาร์ตี้จำนวน 6 คนเป๊ะคือจุดเด่นของเกมนี้นั่นเอง
คิดว่าทั้ง 6 คนนั้นไปเล่น BCNM Mission กันมาด้วยละ
แต่อย่างไรก็ตามที อาจจะเป็นเกมอื่นแล้วเลือกปาร์ตี้กัน 6 คนก็ได้
ไม่มีหลักฐานอะไรยืนยันทั้งสิ้น แค่การคาดเดาส่วนตัวครับ
และสำหรับข้อแก้ตัวครั้งที่สองสำหรับการมาสายของโคนาตะ
"ระหว่างทางมามีเด็กผู้หญิงคนนึงวิ่งพุ่งมาชน
แล้วจู่ๆ เด็กนั่นก็คว้ามือหนูวิ่งหนี
พอได้คุยดูถึงได้รู้ว่าเค้าไปขโมยไทยากิมา
จริงๆ หนูก็ไม่อยากเข้าไปพัวพันด้วยหรอก
แต่มันช่วยไม่ได้ก็เลยพากันหนีลุงขายไทยากิ
เข้าไปหลบอยู่ในร้านกาแฟ..."
... คุ้นๆ มั้ย กับมุขขโมยขนมไทยากิหนีเข้าร้านกาแฟ? Dejavu, anyone?
ใช่แล้วครับ มันมาจากเรื่อง Kanon ที่เป็นของเครือ Kyoto Animation เดียวกัน
เรียกว่าเป็นมุขคลาสสิคที่แฟนๆ Kanon ทุกคนต้องรู้จักทีเดียว
ยัยหนูอุงุ เอ้อ... Ayu คนขวามือนั่นละ
ที่พุ่งเข้าชนพระเอกในอนิเมตอนแรกสุด
ขนาดอาจารย์นานาโกะยังพูด
"อุงุ อยากตบมุขชะมัด แต่ในฐานะอาจารย์ ในฐานะมนุษย์คนนึง ไม่ด๊ายยย"
เข้าใจความรู้สึกอาจารย์ครับ... ผมเข้าใจ ผมเข้าใจ
... อ้าว 'จารย์ดูคานอนด้วยเรอะ
เหตุการณ์งานวันเกิดในนาทีที่ 7 ตอนที่โคนาตะยื่นของขวัญให้คู่พี่น้องฮิอิรางิ
เป็นหนึ่งในมุขเด็ดประจำตอน ซึ่งล้อเลียนการ์ตูน 2 เรื่อง
อันน่าจะเป็นที่รู้จักกันดีในบ้านเรา
ปลอกแขน "หัวหน้าหน่วย" ที่ยื่นให้คางามินั้น ล้อฮารุฮิเห็นๆ
คางามิถึงกลับสวนทันควัน "นี่มันเหมาะกับหล่อนเองตะหากเล่า"
ก็เพราะโคนาตะ และฮารุฮิ
ตัวละคร 2 ตัวนี้พากย์เสียงโดยคุณฮิราโนะ อายะคนเดียวกันนั่นเอง
ส่วนชุดนักเรียนที่ให้ซึคาสะนั้น คางามิเองถึงกับต้องอุทานออกมา
"ทูฮ้า--- !!"
ครับ ทูฮาร์ท (ToHeart) เกมจีบหญิงชื่อดังของค่าย Leaf
ไม่ใช่แค่หน้าตา แต่นิสัยของซึคาสะ
ก็ดันไปเหมือนกับ อาคาริ จากเรื่อง ToHeart มาก
ก็กะไว้แล้วว่าสักวันมันจะต้องโดน... มุขนี้
โคนาตะยังไม่วายบ่น
"ไรว้า ก็ไม่เห็นต่างจากชุดนักเรียนโรงเรียนเราเองซะหน่อย"
...ผู้เขียนก็ว่าเหมือน แต่ถ้ารู้ว่ามันเหมือนแล้วจะซื้อมาทำไม โคนาตะเอ๊ย...
นาทีที่ 9 โคนาตะทำเสียงล้อเลียน ชินจัง จากเรื่องเครยอน ชินจัง
แถมยังเหมือนซะจนน่ากลัวเสียด้วยสิ คุณฮิราโนะเธอสมเป็นมืออาชีพจริงๆ
แล้วคุณยาจิมะ อากิโกะที่ให้เสียงชินจังตัวจริงจะว่ายังไงละเนี่ย?
(ในห้องคางามิ มีตุ๊กตาปอนตะคุง
จากเรื่องฟูลเมตัล พานิค? ฟุม็อฟด้วยละเออ)
ถัดมานิดหน่อย เป็นมุขเล็กๆ แต่ถูกใจผู้เขียน
โคนาตะพูดถึงคำว่า "โคมิเคะ" ซึ่งเป็นคำย่อของคำว่า คอมมิค มาร์เก็ต
(งานขายการ์ตูนโดจินชิงานใหญ่ของญี่ปุ่น จัดปีละ 2 ครั้ง)
ซึคาสะกลับคิดในใจ "โดโคะ โนะ เคะ?" (ขนตรงไหนเหรอ?)
เพราะ เคะ แปลว่า ขน ซึคาสะเลยนึกว่ากำลังคุยกันเรื่องขนอะไรอยู่
ผู้เขียนว่าเป็นมุขเล่นคำที่น่ารักดีครับ
หากยังจำกันได้ ตอนที่แล้ว (ตอน 3) คางามิ และซึคาสะเคยออกตัวกันไว้
ว่าถึงจะเป็นคู่แฝด แต่ก็ไม่ได้มีพลังพิเศษพวกเทเลพาธีสื่อใจอะไรนั่น
ผู้เขียนจับไต๋ได้ว่าเป็นการตอแหลครั้งโตจากเหตุการณ์ปลายนาทีที่ 9 นี่แหละ
มิยูกิ "ปีนี้ที่บ้านก็คงมีกำหนดไปเที่ยวต่างประเทศกันอีกกระมังคะ"
คางามิคิดในใจ "ปีนี้ก็... ก็งั้นเรอะ... ยัยบูร์จัวส์ (ฟุ้งเฟ้อ) เอ๊ย !"
แต่แม้จะเป็นการคิดในใจ ซึคาสะกลับคิดโต้ตอบมาว่า
"โยเกิร์ตเหรอคะ?"
(เพราะบูร์จัวส์คำนี้ไปพ้องกับชื่อโยเกิร์ตชนิดหนึ่ง)
ฮั่นแน่... แบบนี้ไม่เรียกเทเลพาธีสื่อใจแล้วจะเรียกว่าอะไร?
หืม? หืม? แก้ตัวมาสิ คางามิน
นาทีที่ 10 ครึ่ง มีแอบโฆษณาโมเอะ ดริลล์ ... ที่เป็นเกมของตัวเองนิดหน่อย
และก็มาถึงมุขเด็ดสุดของตอนนี้.. นาทีที่ 12 ครึ่งครับ
โคนาตะเปิดทีวีดู สึซึมิยะ ฮารุฮิ โนะ ยูอุตสึ ซึ่งเป็นของ Kyoto Animation เอง
ตกลงจะหากินกันง่ายๆ หรือเป็นการปลุกกระแสพระเจ้า H แบบแอบแฝงเนี่ย !?
"แช่ภาพค้างไว้ที่นางาโตะนานๆ แบบนี้อู้กันเห็นๆ
หลังๆ นี่ (ปี๊บ)คัน ก็ไม่เท่าไหร่เลยแฮะ... "
โคนาตะเปิดเว็บ 2chan (คล้ายๆ บอร์ดพันธุ์ทิพย์บ้านเรานี่แหละ) เช็คกระทู้
"ว่าแล้วไง โดนจวกยับจริงๆ ด้วย"
จากเบาะแสข้างต้น ถึงผู้เขียนจะดูเรื่องฮารุฮิไม่จบ
แต่ขอฟันธงว่าเป็นตอน "ซัมเดย์ อิน เดอะ เรน" แน่นอน
คือมันเป็นจุดที่ตัวละครชื่อนางาโตะนั่งอ่านหนังสือแช่ค้างไว้ 2 นาที 16 วินาที
ไม่มีเนื้อหาอะไร ไม่มีบทพูด มีแต่เสียงไร้สาระ (แกมมุขล้อ) เป็นฉากหลัง
ส่วน (ปิ๊บ)คัน ที่โคนาตะพูดถึงนั้น
คือคำว่า ยามาคัน (ยามาโมโตะ คันโตกุ - ผู้กำกับยามาโมโตะ)
ซึ่งเป็นหนึ่งในผู้กำกับของเรื่อง ฮารุฮิ และเรื่องลัคกี้ สตาร์นี้เองครับ
จู่ๆ ก็เล่นมุขกัดตัวเองแบบนี้ แถวบ้านเรียกกระโดดงับคอตัวเอง
... เอาเถอะ เขาคงไม่มีอะไรจะเสีย
... หรือไม่ก็เสียไปหมดแล้วจนไม่เหลืออะไรต้องเป็นห่วง
นาทีที่ 14:13 เป๊ะ มีคัตอินพูดตาลุงสูบบุหรี่ขึ้นมาแว้บนึง
ตามเว็บบอร์ดญี่ปุ่นพูดกันว่าคนนี้คือผู้กำกับอิชิฮาร่า ทัตซึยะ
ซึ่งเป็นผู้กำกับผลงานหลายเรื่องของ Kyoto Animation
อย่างฮารุฮิ แอร์ และคานอน สร้างชื่อโด่งดังทั้งนั้น
พยายามหารูปจริงมาเทียบเหมือนกันแต่ไม่เจอ
สำหรับเพลงจบของตอนนี้
セーラー服と機関銃 (เซลเลอร์ฟุคุ โตะ คิคังจู - ชุดกะลาสีกับปืนกล)
อันเป็นละครทีวีของทางญี่ปุ่น เนื้อหาเกี่ยวกับเด็กสาวม.ปลายที่พ่อตายในอุบัติเหตุ
จนต้องผันตนมารับตำแหน่งหัวหน้าแก๊งค์รุ่นที่ 4 เข้าต่อสู้ฟาดฟันกับเหล่ายากุซ่า
ชุดกะลาสีกับปืนกลฉบับนิยายตีพิมพ์โดยสำนักพิมพ์คาโดคาว่า
ซึ่งเป็นสำนักพิมพ์ที่ตีพิมพ์เรื่องลัคกี้ สตาร์ฉบับคอมมิคนี่แหละ
(อ๊ะ โฆษณาแฝงนีหว่า !)
นิดหนึ่งสำหรับตอนนี้ ในช่วงจิไค่ (แนะนำตอนต่อไป)
เสียง "เอาละ ลัคกี้ สตาร์ตอนต่อไป" ที่เป็นเสียงผู้หญิงเซ็กซี่ๆ นั่น
เสียงคุณฮิราโนะ อายะ (โคนาตะ / ฮารุฮิ) ครับ
เป็นเสียงของตัวละครอีกตัวที่เธอพากย์
ชื่อ เตกีล่า มาร์โจรัม จากเรื่อง Galaxy Angelu-n
(อนิเมจากเกม Galaxy Angel 2)
คนขวานั่นละ เตกีล่า ... ส่วนคนทางซ้ายคือ คาห์ลัว มาร์โจรัม
ทั้งสองคนนี้คือคนเดียวกัน แต่เป็นบุคลิกที่แยกจากกัน (คนสองบุคลิก)
ซึ่งคุณฮิราโนะ อายะทำหน้าที่พากย์เสียงทั้งคู่ได้อย่างยอดเยี่ยมทีเดียว
ก็เป็นว่าย่อยมุขลัคกี้ สตาร์ตอน 4 ก็จบแต่เพียงเท่านี้่
...พอย้อนกลับไปอ่านต้นฉบับก่อน publish
ก็รู้สึกตัวเองเขียนงานไม่มีชั้นเชิงเท่าไหร่
อยากจะเกลาให้สวยกว่านี้ แต่พอคิดได้ว่า "อนิเมเรื่องนี้ยาว 26 ตอน" แล้ว...
เอาเถอะ ประดิดประดอยมากจะไม่มีเวลาเขียนเอา
บทความสำนวนห่วยๆ ทื่อๆ แบบนี้ รับกันได้ใช่ไหมครับ? แฮะๆ
บ๊ายบี---
โอฮาลัคกี้---
หลังจากเปิดตัวบล็อกไป กับบทความย่อยมุขของ 3 ตอนแรก
ก็มีผู้คนเข้ามาเยี่ยมกันมากมาย ต้องขอขอบพระคุณทุกๆ ท่านที่สละเวลา
1 ฮิตที่เพิ่มขึ้นคือ 1 แฮ้ปปี้สำหรับผู้เขียน มีอะไรอยากพูดอยากบ่น
หรือแม้แต่อยากด่าเจ้าของบล็อก ก็พิมพ์คอมเมนต์กันเข้ามาเยอะๆ เลย
เข้าสู่เนื้อหาหลักของเอ็นทรี่นี้กันเลยดีกว่า
มุขแรกของวันนี้อยู่ที่นาที่ที่ 3 ครึ่ง ตอนที่โคนาตะเข้าเรียนคาบแรกสาย
เป็นมุขรัวสองมุขติดกัน สำหรับครั้งแรกมาลองฟังคำแก้ตัวของเจ้าหล่อนกัน
"แบบว่าไปช่วยคนก็เลยมาสายค่ะ
คือคนคนนั้นไปไหนมาไหนด้วยกันเสมอๆ
แต่วันนี้เกิดมีเรื่องก่อนแยกกันนิดหน่อย เขาอุตส่าห์บอกว่า
"แตกตัวกันไปเลยก็ได้ ไม่ต้องเป็นห่วงชั้นหรอก"
แต่ 5 คนที่ไปด้วยกันได้ของกันหมดแล้ว
มีเขาคนเดียวที่ยังไม่ได้ จะปล่อยไปก็ไม่ดีใช่มั้ยละคะ
อุตส่าห์ปาร์ตี้กันมาตั้งนมนาน ไม่ร่วมแรงช่วยกันก็กระไรอยู่
... แหม มิตรภาพก็ดีแบบนี้ละเนอะ"
เหตุผลน่าเขกกระโหลกเสียนี่กระไร เล่นเกมเลยมาสาย... อุเหม่เจ้า
ตรงนี้เป็นเหตุผลสนับสนุนที่ยิ่งทำให้คิดได้ว่า
เกมที่โคนาตะเล่นอยู่มันน่าจะเป็น Final Fantasy XI
เพราะระบบปาร์ตี้จำนวน 6 คนเป๊ะคือจุดเด่นของเกมนี้นั่นเอง
คิดว่าทั้ง 6 คนนั้นไปเล่น BCNM Mission กันมาด้วยละ
แต่อย่างไรก็ตามที อาจจะเป็นเกมอื่นแล้วเลือกปาร์ตี้กัน 6 คนก็ได้
ไม่มีหลักฐานอะไรยืนยันทั้งสิ้น แค่การคาดเดาส่วนตัวครับ
และสำหรับข้อแก้ตัวครั้งที่สองสำหรับการมาสายของโคนาตะ
"ระหว่างทางมามีเด็กผู้หญิงคนนึงวิ่งพุ่งมาชน
แล้วจู่ๆ เด็กนั่นก็คว้ามือหนูวิ่งหนี
พอได้คุยดูถึงได้รู้ว่าเค้าไปขโมยไทยากิมา
จริงๆ หนูก็ไม่อยากเข้าไปพัวพันด้วยหรอก
แต่มันช่วยไม่ได้ก็เลยพากันหนีลุงขายไทยากิ
เข้าไปหลบอยู่ในร้านกาแฟ..."
... คุ้นๆ มั้ย กับมุขขโมยขนมไทยากิหนีเข้าร้านกาแฟ? Dejavu, anyone?
ใช่แล้วครับ มันมาจากเรื่อง Kanon ที่เป็นของเครือ Kyoto Animation เดียวกัน
เรียกว่าเป็นมุขคลาสสิคที่แฟนๆ Kanon ทุกคนต้องรู้จักทีเดียว
ยัยหนูอุงุ เอ้อ... Ayu คนขวามือนั่นละ
ที่พุ่งเข้าชนพระเอกในอนิเมตอนแรกสุด
ขนาดอาจารย์นานาโกะยังพูด
"อุงุ อยากตบมุขชะมัด แต่ในฐานะอาจารย์ ในฐานะมนุษย์คนนึง ไม่ด๊ายยย"
เข้าใจความรู้สึกอาจารย์ครับ... ผมเข้าใจ ผมเข้าใจ
... อ้าว 'จารย์ดูคานอนด้วยเรอะ
เหตุการณ์งานวันเกิดในนาทีที่ 7 ตอนที่โคนาตะยื่นของขวัญให้คู่พี่น้องฮิอิรางิ
เป็นหนึ่งในมุขเด็ดประจำตอน ซึ่งล้อเลียนการ์ตูน 2 เรื่อง
อันน่าจะเป็นที่รู้จักกันดีในบ้านเรา
ปลอกแขน "หัวหน้าหน่วย" ที่ยื่นให้คางามินั้น ล้อฮารุฮิเห็นๆ
คางามิถึงกลับสวนทันควัน "นี่มันเหมาะกับหล่อนเองตะหากเล่า"
ก็เพราะโคนาตะ และฮารุฮิ
ตัวละคร 2 ตัวนี้พากย์เสียงโดยคุณฮิราโนะ อายะคนเดียวกันนั่นเอง
ส่วนชุดนักเรียนที่ให้ซึคาสะนั้น คางามิเองถึงกับต้องอุทานออกมา
"ทูฮ้า--- !!"
ครับ ทูฮาร์ท (ToHeart) เกมจีบหญิงชื่อดังของค่าย Leaf
ไม่ใช่แค่หน้าตา แต่นิสัยของซึคาสะ
ก็ดันไปเหมือนกับ อาคาริ จากเรื่อง ToHeart มาก
ก็กะไว้แล้วว่าสักวันมันจะต้องโดน... มุขนี้
โคนาตะยังไม่วายบ่น
"ไรว้า ก็ไม่เห็นต่างจากชุดนักเรียนโรงเรียนเราเองซะหน่อย"
...ผู้เขียนก็ว่าเหมือน แต่ถ้ารู้ว่ามันเหมือนแล้วจะซื้อมาทำไม โคนาตะเอ๊ย...
นาทีที่ 9 โคนาตะทำเสียงล้อเลียน ชินจัง จากเรื่องเครยอน ชินจัง
แถมยังเหมือนซะจนน่ากลัวเสียด้วยสิ คุณฮิราโนะเธอสมเป็นมืออาชีพจริงๆ
แล้วคุณยาจิมะ อากิโกะที่ให้เสียงชินจังตัวจริงจะว่ายังไงละเนี่ย?
(ในห้องคางามิ มีตุ๊กตาปอนตะคุง
จากเรื่องฟูลเมตัล พานิค? ฟุม็อฟด้วยละเออ)
ถัดมานิดหน่อย เป็นมุขเล็กๆ แต่ถูกใจผู้เขียน
โคนาตะพูดถึงคำว่า "โคมิเคะ" ซึ่งเป็นคำย่อของคำว่า คอมมิค มาร์เก็ต
(งานขายการ์ตูนโดจินชิงานใหญ่ของญี่ปุ่น จัดปีละ 2 ครั้ง)
ซึคาสะกลับคิดในใจ "โดโคะ โนะ เคะ?" (ขนตรงไหนเหรอ?)
เพราะ เคะ แปลว่า ขน ซึคาสะเลยนึกว่ากำลังคุยกันเรื่องขนอะไรอยู่
ผู้เขียนว่าเป็นมุขเล่นคำที่น่ารักดีครับ
หากยังจำกันได้ ตอนที่แล้ว (ตอน 3) คางามิ และซึคาสะเคยออกตัวกันไว้
ว่าถึงจะเป็นคู่แฝด แต่ก็ไม่ได้มีพลังพิเศษพวกเทเลพาธีสื่อใจอะไรนั่น
ผู้เขียนจับไต๋ได้ว่าเป็นการตอแหลครั้งโตจากเหตุการณ์ปลายนาทีที่ 9 นี่แหละ
มิยูกิ "ปีนี้ที่บ้านก็คงมีกำหนดไปเที่ยวต่างประเทศกันอีกกระมังคะ"
คางามิคิดในใจ "ปีนี้ก็... ก็งั้นเรอะ... ยัยบูร์จัวส์ (ฟุ้งเฟ้อ) เอ๊ย !"
แต่แม้จะเป็นการคิดในใจ ซึคาสะกลับคิดโต้ตอบมาว่า
"โยเกิร์ตเหรอคะ?"
(เพราะบูร์จัวส์คำนี้ไปพ้องกับชื่อโยเกิร์ตชนิดหนึ่ง)
ฮั่นแน่... แบบนี้ไม่เรียกเทเลพาธีสื่อใจแล้วจะเรียกว่าอะไร?
หืม? หืม? แก้ตัวมาสิ คางามิน
นาทีที่ 10 ครึ่ง มีแอบโฆษณาโมเอะ ดริลล์ ... ที่เป็นเกมของตัวเองนิดหน่อย
และก็มาถึงมุขเด็ดสุดของตอนนี้.. นาทีที่ 12 ครึ่งครับ
โคนาตะเปิดทีวีดู สึซึมิยะ ฮารุฮิ โนะ ยูอุตสึ ซึ่งเป็นของ Kyoto Animation เอง
ตกลงจะหากินกันง่ายๆ หรือเป็นการปลุกกระแสพระเจ้า H แบบแอบแฝงเนี่ย !?
"แช่ภาพค้างไว้ที่นางาโตะนานๆ แบบนี้อู้กันเห็นๆ
หลังๆ นี่ (ปี๊บ)คัน ก็ไม่เท่าไหร่เลยแฮะ... "
โคนาตะเปิดเว็บ 2chan (คล้ายๆ บอร์ดพันธุ์ทิพย์บ้านเรานี่แหละ) เช็คกระทู้
"ว่าแล้วไง โดนจวกยับจริงๆ ด้วย"
จากเบาะแสข้างต้น ถึงผู้เขียนจะดูเรื่องฮารุฮิไม่จบ
แต่ขอฟันธงว่าเป็นตอน "ซัมเดย์ อิน เดอะ เรน" แน่นอน
คือมันเป็นจุดที่ตัวละครชื่อนางาโตะนั่งอ่านหนังสือแช่ค้างไว้ 2 นาที 16 วินาที
ไม่มีเนื้อหาอะไร ไม่มีบทพูด มีแต่เสียงไร้สาระ (แกมมุขล้อ) เป็นฉากหลัง
ส่วน (ปิ๊บ)คัน ที่โคนาตะพูดถึงนั้น
คือคำว่า ยามาคัน (ยามาโมโตะ คันโตกุ - ผู้กำกับยามาโมโตะ)
ซึ่งเป็นหนึ่งในผู้กำกับของเรื่อง ฮารุฮิ และเรื่องลัคกี้ สตาร์นี้เองครับ
จู่ๆ ก็เล่นมุขกัดตัวเองแบบนี้ แถวบ้านเรียกกระโดดงับคอตัวเอง
... เอาเถอะ เขาคงไม่มีอะไรจะเสีย
... หรือไม่ก็เสียไปหมดแล้วจนไม่เหลืออะไรต้องเป็นห่วง
นาทีที่ 14:13 เป๊ะ มีคัตอินพูดตาลุงสูบบุหรี่ขึ้นมาแว้บนึง
ตามเว็บบอร์ดญี่ปุ่นพูดกันว่าคนนี้คือผู้กำกับอิชิฮาร่า ทัตซึยะ
ซึ่งเป็นผู้กำกับผลงานหลายเรื่องของ Kyoto Animation
อย่างฮารุฮิ แอร์ และคานอน สร้างชื่อโด่งดังทั้งนั้น
พยายามหารูปจริงมาเทียบเหมือนกันแต่ไม่เจอ
สำหรับเพลงจบของตอนนี้
セーラー服と機関銃 (เซลเลอร์ฟุคุ โตะ คิคังจู - ชุดกะลาสีกับปืนกล)
อันเป็นละครทีวีของทางญี่ปุ่น เนื้อหาเกี่ยวกับเด็กสาวม.ปลายที่พ่อตายในอุบัติเหตุ
จนต้องผันตนมารับตำแหน่งหัวหน้าแก๊งค์รุ่นที่ 4 เข้าต่อสู้ฟาดฟันกับเหล่ายากุซ่า
ชุดกะลาสีกับปืนกลฉบับนิยายตีพิมพ์โดยสำนักพิมพ์คาโดคาว่า
ซึ่งเป็นสำนักพิมพ์ที่ตีพิมพ์เรื่องลัคกี้ สตาร์ฉบับคอมมิคนี่แหละ
(อ๊ะ โฆษณาแฝงนีหว่า !)
นิดหนึ่งสำหรับตอนนี้ ในช่วงจิไค่ (แนะนำตอนต่อไป)
เสียง "เอาละ ลัคกี้ สตาร์ตอนต่อไป" ที่เป็นเสียงผู้หญิงเซ็กซี่ๆ นั่น
เสียงคุณฮิราโนะ อายะ (โคนาตะ / ฮารุฮิ) ครับ
เป็นเสียงของตัวละครอีกตัวที่เธอพากย์
ชื่อ เตกีล่า มาร์โจรัม จากเรื่อง Galaxy Angelu-n
(อนิเมจากเกม Galaxy Angel 2)
คนขวานั่นละ เตกีล่า ... ส่วนคนทางซ้ายคือ คาห์ลัว มาร์โจรัม
ทั้งสองคนนี้คือคนเดียวกัน แต่เป็นบุคลิกที่แยกจากกัน (คนสองบุคลิก)
ซึ่งคุณฮิราโนะ อายะทำหน้าที่พากย์เสียงทั้งคู่ได้อย่างยอดเยี่ยมทีเดียว
ก็เป็นว่าย่อยมุขลัคกี้ สตาร์ตอน 4 ก็จบแต่เพียงเท่านี้่
...พอย้อนกลับไปอ่านต้นฉบับก่อน publish
ก็รู้สึกตัวเองเขียนงานไม่มีชั้นเชิงเท่าไหร่
อยากจะเกลาให้สวยกว่านี้ แต่พอคิดได้ว่า "อนิเมเรื่องนี้ยาว 26 ตอน" แล้ว...
เอาเถอะ ประดิดประดอยมากจะไม่มีเวลาเขียนเอา
บทความสำนวนห่วยๆ ทื่อๆ แบบนี้ รับกันได้ใช่ไหมครับ? แฮะๆ
บ๊ายบี---
