「私じゃなくても旺盛」
โอฮาลัคกี้---
เมื่อ 28 พ.ค.ที่ผ่านมาเป็นวันเกิดโคนาตะ
แฟนๆ ลัคกี้ สตาร์ที่ญี่ปุ่นเลยมีการนัดกันซื้อขนมช็อคโกแล็ตโคโลเน่ต์
เพื่อเป็นการอวยพรวันเกิดให้กับโคนาตะกันเป็นการใหญ่
ผู้เขียนเองก็มีโอกาสได้กินไปอันนึงเหมือนกัน =D
ช็อคโกแล็ตโคโลเน่ต์นี่สมัยก่อนผ่านร้านยามาซากิประจำก็เลยได้กินบ่อย
แต่หลังๆ ห่างหายพวกขนมหวานไปนาน ถือว่านานๆ กินทีก็แล้วกัน
บทความตอน 8 นี้จริงๆ เขียนเสร็จไล่เลี่ยกับตอนที่เกลาตอน 7 เสร็จ
กะไว้ว่าจะรอให้ความคิดเห็นของตอน 7 ขึ้นมากๆ ก่อนแล้วจึุงอัพตอน 8
(เพราะจะได้รู้ว่ามีคนเข้ามาอ่านมากน้อยแค่ไหนบ้างแล้ว)
แต่รอยังไงยอดจำนวนคอมเมนต์ก็ไม่ขึ้นซะที ตอนแรกก็ว่าจะรอต่อ
แต่ก็นั่นแหละ อยากไล่ต้นฉบับให้ทันตอนล่าสุดเร็วๆ
เลยตัดสินใจ publish บทความตอน 8 ซะบัดนี้เลยก็แล้วกันครับ
เข้าสู่เนื้อหาหลักของย่อยมุขลัคกี้ สตาร์ตอน 8 นี้
พูดจริงๆ ตอนนี้เป็นตอนนึงที่ดูได้อย่างสบายอกสบายใจ
เพราะไม่มีมุขลึกอะไรที่ต้องขุดเป็นพิเศษ แถมเนื้อหาก็สนุกด้วย
ผู้กำกับคร้าบ กรุณาใส่ความเป็นไดนามิคเข้าไปในลัคกี้ สตาร์ให้เยอะๆ
แบบตอนเนี้ย เอาแบบตอนเนี้ย...
ก่อนอื่น ผู้เขียนขอกู่ก้องร้องประกาศความในใจ
"ไม่เอานะ!! คางามิ ห้ามตัดผมเด็ดขาด ไม่ยอมนะ!!"
ไม่งั้นเค้าไม่รักจริงๆ ด้วยนะเออ...
ขนาดโคนาตะเองยังต้องร้องขอ
"ไม่ได้นะ ผมทวินเทลคือพื้นฐานของตัวละครซึ่นเดเระ"
(ซึ่นเดเระ - ตัวละครจำพวกปากร้ายไม่ตรงกับใจ)
ใครมันเป็นคนกำหนดเรอะ...
เอ้า... เริ่มจากในนาทีที่ 3 ครึ่ง
ตอนที่คัดเลือกตัวนักกีฬาประจำการแข่งแต่ละประเภท
ไอ้เนี่ย ↓ อะไร?
วิ่งระยะ 5 เมตร - ชิราอิชิ
.......
วิ่ง 5 เมตรนี่มันเป็นกีฬาู่ของประเทศไหนไม่ซับทราบ?
ดูสิ ขนาดเจ้าตัวเองยังอดไม่ได้ที่จะร้องไห้ โถ...
...ใครเสนอชื่อตูเข้าป๊าย
มาถึงนาที่ที่ 4 ตอนที่โคนาตะเล่าถึงการวิ่งแข่งยืมของเมื่อสมัยก่อน
คนที่อ่านการ์ตูนเนื้อหาเกี่ยวกับโรงเรียนมามากก็คงไม่มีปัญหาอะไร
แต่สำหรับคนที่ไม่ค่อยคุ้นกับวัฒนธรรมญี่ปุ่นตรงนี้อาจจะมีสงสัย
การแข่งวิ่งยืมของคือกีฬาอย่างหนึ่งในงานกีฬาสีของโรงเรียนญี่ปุ่นครับ
โดยผู้เข้าแข่งแต่ละคนจะได้รับโจทย์พับใส่กระดาษไว้ไม่ให้เห็นล่วงหน้า
ในนั้นจะเขียนถึงรายละเอียดของหรือลักษณะตัวบุคคลที่ต้องตามหา
เมื่อพบแล้วก็ต้องรีบพาของหรือคนคนนั้นวิ่งเข้าเส้นชัยให้ได้เร็วที่สุด
เช่นเปิดกระดาษมา เจอโจทย์ว่าคนใส่แว่น
ก็ต้องวิ่งตามหาคนที่ใส่แว่นคนไหนก็ได้ที่อยู่แถวๆ นั้น
แล้วรีบพาเขาวิ่งเข้าเส้นชัย
ทีนี้ในความทรงจำสมัยก่อนของโคนาตะ
ไอ้คนที่เข้าแข่งเนี่ย มันได้โจทย์อะไรมาก็ไม่รู้
แต่สุดท้ายวิ่งมาขอยืมตัวโคนาตะซึ่งเป็นคำตอบของโจทย์
พอโคนาตะถามว่าโจทย์บอกลักษณะคนประเภทไหนมา
หมอก็ไม่ยอมตอบ เอาแต่บ่ายเบี่ยงไม่พูดไม่เฉลย โคนาตะก็เลยว่า
"มันคงจะเป็นอะไรที่พูดต่อหน้าเจ้าตัวลำบากละมั้ง"
...นั่นสิ อะไรละหว่า?
----------------------------------------
ส่ง SMS เข้ามาเพื่อตอบคำถามชิงรางวัลกับทางบล็อกได้ครับ
① แฟ่บ
② เตี้ย
③ โลลิ
④ โอตาคุ
ประกาศผลผู้โชคดีในย่อยมุขลัคกี้ สตาร์ตอน 27
----------------------------------------
ทีนี้พอโคนาตะไปถามมิยูกิว่าน่าจะเป็นอะไรเหรอ มิยูกิก็ตอบว่า
"น่าจะเป็นตรงไฝกระมังคะ เพราะคนบางคนแคร์ตรงนี้เหมือนกัน"
อืม รักษาน้ำใจได้ดีมาก มิยูกิซัง... แต่ไม่ใช่ละม้าง...ไม่ใช่เด็ดขาด
นาที่ที่ 6 ครึ่ง
เป็นเหตุการณ์ที่คุณครูนานาโกะกำลังประชุมห้อง
วางแผนเอาชนะในศึก ขี่ม้าชิงเมือง
ขี่ม้าชิงเมือง (騎馬戦 - คิบะเซ็น) เป็นการละเล่นในงานกีฬาสี
โดยจะแบ่งผู้เล่นเป็นสองกลุ่ม สีแดงและขาว
ผู้เล่นกลุ่มย่อยกลุ่มหนึ่งๆ จะมีคน 4 คนทำหน้าที่เป็นขาม้า
และอีกคนหนึ่งขึ้นขี่อยู่ด้านบนทำหน้าที่เป็นพลทหาร
ผู้เล่นแต่ละกลุ่มย่อยต้องพยายามแย่งหมวกหรือผ้าคาดผม
ของผู้เล่นที่อยู่สีตรงข้ามมาให้ได้ จนหมดเวลานับคะแนนรวม
สีใดเหลือทหารที่ยังไ่ม่เสียหมวกมากกว่าเป็นฝ่ายชนะ
(ใครอ่าน Eyeshield 21 มาน่าจะเคยผ่านตากันมาบ้างครับ)
นานาโกะ "ยังไงก็ตาม ศึกขี่ม้าชิงเมืองนี่ การซัดแหลกใส่ศัตรูที่บุกมารอบๆ ทั้งสี่ด้าน คือพื้นฐานหลัก"
โคนาตะ "ต้องเล็งจู่โจมตรงจุดที่พลังป้องกันต่ำสินะคะ"
มิยูกิ "แต่ว่าก็แค่แย่งหมวก ไอ้เรื่องจู่โจมนี่มันคงจะ...."
นานาโกะ "อย่าใส่ใจเรื่องเล็กๆ น้อยๆ สิ มันก็แค่ความพลั้งเผลอในวัยเยาว์นั่นแหละ"
โคนาตะ "ยังละอ่อนใช่มั้ยละคะ"
.....
ปิก๊อง ! กันด๊าม กันดั้ม !!
วันนี้ไม่เป็นมุขฟูลเมตัล พานิค แต่เป็นกันดั้มงั้นเรอะ !?
ทั้งสองประโยคที่ผมไฮไลท์ด้านบน เป็นคำพูดขึ้นชื่อ
ของตัวละครชื่อ ชาร์ อัซนาเบิล (หรือชื่อจริงคือ แคสวาล เรม ไดกุน)
ผู้ได้รับสมญานามว่า ดาวหางแดง อันโด่งดังนี่เอง
ช่าร์ !! ช่าร์ !! ช่าร์ !! แต่แด็ด แตแด๊ด---
โดยประโยคแรก มาจากประโยคจริงๆ ว่า
"ถึงจะไม่อยากยอมรับ แต่มันก็เป็นความพลั้งเผลอในวัยเยาว์ของตัวเราเอง"
เป็นประโยคที่ชาร์พูดหลังกลับมาจากศึกที่ไซต์ 7
เพราะกลยุทธศึกที่ผิดพลาด ทำให้ต้องเสียแซ็กและนักบินไปอย่างละคู่
แม้เจ้าตัวจะยอมรับอยู่ลึกๆ ว่าเป็นความผิดของตนเอง
แต่เพราะเป็นคนที่เชื่อมั่นในตัวเองสูง และเป็นถึงระดับผู้บังคับบัญชา
จึงโทษว่าเป็นเพราะความเยาว์ของตัวเองที่ทำให้ตัดสินใจพลาด
(ตอนที่พูดนั่น ชาร์อายุเพิ่งจะ 20 ปีครับ)
ประโยคไฮไลท์ถัดมา
เป็นประโยคที่ชาร์พูด หลังได้ฟังคำปราศัยออกอากาศของกิเลน ซาบี
ณ ขณะนั้นกิเลนกำลังระเบิดอารมณ์ ถึงน้องชายคนสุดท้องในตระกูลตน
ที่เพิ่งเสียชีวิตไปจากการศึก
"การ์ม่า ซาบี ได้ตายไปแล้ว... เพราะอะไรกัน !!?"
(...โดนไวท์เบสยิงร่วงตายครับ)
ชาร์ซึ่งนั่งดื่มอยู่ในบาร์ ดูการปราศัยผ่านทางโทรทัศน์ในตอนนั้น
ก็ได้พูดออกมาคนเดียวว่า
"ก็เพราะละอ่อนยังไงล่ะ"
ในเนื้อเรื่อง ชาร์มักจะมองการ์ม่าว่าเป็นแค่เด็กอมมือ
และจริงๆ แล้วที่การ์ม่าตาย ส่วนนึงก็เพราะถูกชาร์ดัดหลัง
ชาร์รู้อยู่ว่าไวท์เบสดักซุ่มโจมตีอยู่ แต่ไม่ยอมติดต่อบอก
ปล่อยให้การ์ม่าหลุดเข้าไปในหลุมพลางแล้วโดนสอยตาย
ทั้ง 2 ประโยคนี้คือจำนวนหนึ่งในเหล่าประโยคขึ้นชื่อของชาร์
ที่ติดปากคนทั้งบ้านทั้งเมืองในยุคนั้นนั่นเอง
คุณครูนานาโกะ โอตากุรุ่นเก๋าเลยง่ะ
โคนาตะ หล่อนก็รับมุขทันควันไม่แพ้กันเลยนะ....
เข้าสู่ช่วงงานกีฬาสีสุดสนุกในนาทีที่ 7
โคนาตะ "ชนะให้ได้นะ เด็กผู้หญิงน่ะต้องงามสง่าไว้ก่อน"
女の子はエレガントに (เด็กผู้หญิงต้องงามสง่า)
เป็นคำพูดของตัวละครชื่อ ลูมิเอล (หรือลูเมียร์ Lumiere แล้วแต่จะอ่าน)
1 ใน 2 นางเอกจากเรื่อง Kiddy Grade ครับ
คนซ้ายคือ ลูมิเอล ส่วนคนขวาคือเอแคลร์ นางเอกอีกคน
ซึ่งลูมิเอลนี่ก็ไม่ใช่ใครที่ไหนพากย์ คุณฮิราโนะ อายะเองนี่แหละ
เป็นการเล่นมุข Cross-Over ข้ามเรื่องกันอีกแล้ว
ว่าแต่วิ่งแข่งกินขนมปังแบบงามสง่านี่ทำไงน่ะ? อยากเห็นแฮะ
ปลายนาทีที่ 7 เข้านาทีที่ 8
ซึึคาสะ "ทำยังไงถึงจะวิ่งได้เร็วอย่างโคนาตะเหรอ?"
โคนาตะ "ของแบบนี้มันสำคัญที่อิมเมจไงล่ะ อิมเมจน่ะ"
（イメージが大事なのだよ、イメージが・・・）
โอว... ในที่สุดมันก็มาอีกแล้ว มุขกันดั้ม
โดยคำพูดต้นฉบับมันเป็นคำพูดตัวละครชื่อ รัมบา ราล
เป็นเอซไพล็อตสุดเก่งคนนึงของฝ่ายซีออน
หมอนี่มีพูดประจำตัวอันโ่ด่งดังว่า
*edit*
(นายน้ำมะนาว 4-0 แฟนกันดั้ม ท้วงมาว่าแปลผิดครับ แก้ๆ)
"นี่มันต่างกับแซ็คนะ แซ็คน่ะ"
（ザクとは違うのだよ、ザクとは・・・）
อื้อ สำนวนโครงสร้างเดียวกันกันดิก... แก่ฟ่ะ โคนาตะ
พูดถึงอิมเมจ....
มาดูอิมเมจ 8 บิตที่โคนาตะคิด...
เกมไฮเปอร์โอลิมปิคของเครื่องแฟมิคอมนี่หว่า !!
Hyper Olympic เป็นเกมแข่งกีฬาของค่าย Konami
(ในภาพล้อเป็นชื่อค่าย Kyonani)
โดยตัวเกมมันจะขายแถมพร้อมจอยแบบพิเศษอันนึง
เอาไว้ใช้สำหรับกดรัว (ให้ตัวละครวิ่งเร็วๆ) โดยเฉพาะ
จอยหน้าตาแบบในภาพนั่นแหละครับ ผู้เขียนมีอันนึงด้วย
จำได้เลยสมัยเด็กๆ
เคยใช้เหรียญบาทรัวปุ่มแบบโคนาตะเหมือนกัน
เอาเหรียญรูดไปรูดมา จอยมันทำท่าจะไปก็เลยเลิก (ฮา)
คนรุ่นเดียวกันน่าจะเคยทำแบบนี้เหมือนกันใช่มั้ย? เนอะ? เนอะ?
ในนาทีที่ 18 หน่อยๆ
อ๊ะ... อายาโนะ
ดูลัคกี้ สตาร์มาตั้ง 8 ตอนแล้ว น่าจะจำกันได้หมด
บทบาทของคุณเธอจะมีเอาช่วงต่อๆ ไปของเรื่อง
ตอนนี้ทำเป็นไม่รู้ไม่เห็นกันไปก่อน... มุชิๆ
ในนาทีที่ 9 ครึ่ง เข้าสู่กีฬาวิ่งผลัด
เพลงประกอบก็ Initial D อีกนั่นแหละ
แต่ เฮ้ย... มิยูกิเก่งกีฬาขนาดนั้นเลยเรอะ?
...มิยูกิมาดเข้ม
มาคิดๆ ดู... เจ้าตัวแค่เคยบอกว่า "ว่ายน้ำไม่เป็น"
ไอ้เราก็เลยหลงนึกว่ากีฬาอื่นๆ น่าจะไม่ได้เรื่องด้วย
ผิดคาดๆ...
สมเป็นมิยูกิซัง ไม่ลืมที่จะเซอร์วิสคนดู...
เข้าสู่เนื้อหาช่วงหลัง
นาที่ที่ 11 เป็นบทน่ารักๆ ของซึคาสะที่นานๆ จะได้เด่นกะเค้าที
เพลงที่ซึคาสะพยายามเป่าปุ๊นๆ อยู่คือเพลง Join to the World
(หรือชื่อโมโรบิโตะโคโซริเตะในภาษาญี่ปุ่น) ครับ
ถ้าอยู่บ้านแล้วมีใครมาเป่าปู๊นๆ แบบนี้กรอกหู รับรองมีเฮเหมือนกัน
ถัดมาเป็นเล็คเชอร์วิชาเคมี
คางามิที่กำลังท่องตำราอยู่พึมพัมกับตัวเองออกมาว่า
"ซุยเฮ ลีเบ โบคุ โนะ ฟุเนะ"（水兵リーベ僕の船）
ซึ่งแปลได้ประมาณว่า "นาวิกโยธินรักเรือของผม"
ตรงนี้เป็นสูตรวิธีการจำธาตุในตารางธาตุของวิชาเคมีครับ
- ซุย (ซุยโสะ - ไฮโดรเจน)
- เฮ (เฮเลียม หรือฮีเลียม)
- ลี (ลิเธียม)
- เบ (เบริลเลียม)
- โบ (โบรอน)
- คุ (คาร์บอน)
- โนะ (N/O - ไนโตรเจน/ออกซิเจน)
- ฟุ (ฟลูโอรีน)
- เนะ (เนออน หรือนีออน)
หรือตั้งแต่ H (ไฮโดรเจน) ถึง Ne (นีออน) อันเป็นธาตุแถว 1และ 2
วิธีจำแบบนี้เป็นการจำแบบแนวนอน (ตามแถวของธาตุ)
ซึ่งมันก็จะมีวิธีจำอีกแบบคือแบบแนวตั้ง (ตามหมู่ของธาตุ)
"เอ็จจิ เดะ ริช นะ คาโนะโจ วะ รูบี้ โอ๊ะ เซชิเมเตะ ฟรานซ์ เอ๊ะ"
（エッチでリッチな彼女は、ルビーをせしめてフランスへ）
ซึ่งแปลได้ว่า "แฟนรวยลามกโกงทับทิมส่งไปฝรั่งเศส"
อันได้แก่่ธาตุ H, Li, Na, K, Rb, Cs, Fr ที่เป็นธาตุหมู่ 1
เป็นต้นครับ
ในญี่ปุ่น วิธีจำแบบนี้มีทุกแถวทั้งแนวตั้งแนวนอน
อาจารย์เคมีมักจะสอนสูตรการจำง่ายๆ ให้นักเรียนเสมอๆ
สมัยผู้เขียนเรียนมัธยมปลาย อาจารย์ก็ให้ท่อง
"ให้ลีน่าขับรถเบนซ์ซิ่งสู่ฝรั่งเศส"
H, Li, Na, K, Rb, Cs, Fr
ไม่รู้สมัยนี้เขายังท่องจำเป็นประโยคแปลกๆ แบบนี้อยู่หรือเปล่า
ใครยังเรียนเคมี บอกหน่อยๆ
...ซึคาสะเป่าขลุ่ยน่ารัก แก้มป่องเชียว คามิจูเรอะ?
เห็นแล้วสะท้อนใจ....
สมัยที่ผู้เขียนเรียนวิชาดนตรี อาจารย์ให้เป่าเพลง
นู้มาหลี่มีลูกแมวเมียว ลูกแมวเมียว ลูกแมวเมี้ยว～♪
ไม่ก็
ไก่ ไก่ ไก่ ตัวเล็ก ตัวใหญ่ ชวนกันไปคุ้ยเขี่ยฮ้ากิน～♪
เดินเข้าห้องตัวเองซ้อมเป่าเสียงดังก็ไม่ได้ อายที่บ้าน...
นาทีที่ 16 ครึ่ง
"ไม่เอ๊า !! คู่แฝดฮิอิรางิแบบนี้ เค้าไม่อ๊าววว !!
เอาคางามิห่ามๆ กับซึคาสะเอ๋อๆ คืนม้าาาาา"
ถึงจะเป็นแค่จินตนาการ... แต่ก็ไม่อ๊าว
จะว่าไปแล้ว... ฉากนี้มัน กันดั้ม อีกแล้วเรอะ !
เป็นฉากที่อามุโร่ (พระเอก) กับลาล่า (หญิงที่พระเอกรัก)
ซึ่งเป็นนิวไทป์ (มนุษย์สายพันธุ์ใหม่ที่มีพลังจิต) คุยกันผ่านจิตใจ
อ๊ะ วันนี้มุขกันดั้มเยอะแฮะ... มาแปลก
ปลายนาทีที่ 16
โอ้ Heroic Age... วันนี้ไม่มีล้อ COMTIQ แต่มาเล่น New Type แทน
ไปรษณีย์บัตรที่โคนาตะเขียนส่งไปหานิตยสาร New Type
ได้ลงตีพิมพ์ในนิตยสาร !
Yeeeaaaaahh !!
ไม่จริงน่า...
ไม่ม้าง...
คงไม่ใช่ว่า...
ไม่น่าจะเป็นไป....
อุฮะ !! ของจริงนี่หว่า !!
ในนิตยสาร New Type ฉบับเดือน 6 (วางจำหน่ายเดือน 5) หน้าที่ 153
มีไปรษณีย์บัตรของคุณ อิซึมิ โคนาตะ อายุ 17 ปี จังหวัดไซตามะ
ตีพิมพ์อยู่จริงๆ !
คาโดคาว่าลงทุนโคตรๆ มุขนี้
ขนาดแฟนๆ ชาวญี่ปุ่นยังร้อง
"เฮ้ย มีจริงแฮะ อ่านผ่านไม่เคยสังเกต"
...รูปชุ่ยๆ แบบนี้ โคนาตะไม่มีผิด
ใต้รูปมีคอมเมนต์ของโคนาตะเขียนไว้ว่า
"อยากให้เอาใจใส่ชิราอิชิคุงให้มากขึ้น"
อื้ม ดีจังนะ ชิราอิชิ อย่างน้อยนายก็มีแฟนแถวนี้คนนึง
ดูเจ้าตัวเป็นปลื้มซะขนาดน้าน...
ยินดีด้วยจ้ะ โคนะตัน
นาทีที่ 18 ครึ่ง
มีเหตุการณ์ที่ผู้ชายผู้หญิงเดินแล้วตุ๊กตาห้อยกระเป๋าเกิดเกี่ยวกัน
โคนาตะโพล่งออกมาเป็นมุขเกมจีบสาว
โคนาตะ "ทั้งสองคนนั้นกำลังเข้าสู่อีเวนท์(เหตุการณ์ในเกม)กันอยู่สินะ"
คางามิ "คำว่าแฟนตาซีน่ะ มันเขียนได้ว่าความคิดคำนึงที่ลวงตา แยกความฝันกับความจริงไม่ออกเรอะไงยะ"
มันมาจากประโยคญี่ปุ่นว่าดังนี้ครับ
ファンタジーは幻を想うって書くんだよ
อันเป็นมุขล้อชื่อเพลง Pegasus Fantasy
ที่เป็นเพลงเปิดของการ์ตูนเรื่องเซนต์เซย์ย่านี่เอง
คือชื่อภาษาญี่ปุ่นของเพลงเปกาซัสแฟนตาซีมันเขียนได้ว่า
ペガサス幻想 ซึ่งตัว 幻想 (เก็นโซ - ภาพลวงตา) เนี่ย
มันประกอบด้วยตัวคันจิสองตัว
คือ 幻 (มาโบโรชิ หรือ เก็น) แปลว่าสิ่งลวงตา (Illusion)
กับ 想 (โอโม่ หรือ โซ) แปลว่าความคิดคำนึง (Thought)
แต่สำหรับชื่อเพลงนี้มันบังคับอ่านว่า "แฟนตาซี" ครับ
เขียนว่าเก็นโซ แต่อ่านแฟนตาซี
คางามิก็เลยเอาตรงนี้มาล้อนั่นเอง
...ว้ายๆ ดักแก่เหมือนกันนะ คางามิน
เมี้ย---ว
และสำหรับ ลัคกี้ แชนเนลตอนนี้
ขอร้องละ คุณอากิระ !!
อย่าทำเสียงโหดด้วยใบหน้าใสซื่อได้มั้ย !!
ดูสิ ดู๊... ชิราอิชิเขาขวัญเสียหมด
น่าสงสารชิราอิชิันัก ต้องโดนโขกสับทุกตอนๆ
ไ่ม่ว่าจะในเนื้อหาหลักหรือเนื้อหารอง
แต่ถึงจะโดนรังแกขนาดไหน ชิราอิชิก็ยังมีความสุข...
ก็เพราะมีจดหมายแฟนๆ
เขียนเข้ามาหาถึงขนาดนี้แน่ะ
ชิราอิชิ แมมมอธ อุเรปี๊---
... หมอนี่ ยังอุตส่าห์เล่นมุข "ดกโค่ยโชอิจิ..." กะเค้าด้วย
ครั้งก่อนก็รับมุข "บารุซามิโกะซื้---อ" ไปทีนึงแล้ว
สารภาพมา จริงๆ แล้วนายน่ะแอบชอบซึคาสะใช่มั้ย? หา?
ข่าวสารจากลัคกี้ แชนเนลตอนนี้
เขาว่าจะมีแผนการณ์ทำฟิกเกอร์ (ตุ๊กตา) ตัวละครตัวนึงออกขาย
oO( คางามิ ! คางามิ ! เอาคางามิ ! )
หวังว่าคงไม่ใช่ฟิกเกอร์ของชิราอิชิหรอกนะ... เหอะๆ
เพลงจบตอนนี้คือเพลง MONKEY MAGIC
ขับร้องโดยวง GODIEGO (โกดายโก) ครับ
เพลง MONKEY MAGIC นี่เป็นเพลงเปิดของละครเรื่องไซอิ๋ว (1978)
ละครญี่ปุ่น แต่เพลงเป็นเนื้ออังกฤษล้วนๆ
จากปากคำคนใกล้ตัว บอกว่าเคยฉายในบ้านเราด้วยแหละ
(สำหรับคนที่เล่นเกม Osu ! Tatakae Ouendan 2 ของเครื่อง NDS
เจอเพลงนี้เข้า่คงร้องอ๋อ เพราะเกมภาคนี้ก็มีเพลงนี้ยัดเป็นเพลงซ่อน)
โคนาตะกดเพลงนี้มา ฟังอินโทรซะยืดยาว แต่พอเพลงขึ้นจริงๆ
"บอ บอน อา เอ๊ก ออน อา มาวเท่น.... มีแต่ภาษาอังกฤษง่ะ ผ่านๆ"
ฮู้ย เล่นง่ายๆ แบบนี้เลยเรอะ... หล่อน
ย่อยมุขตอนนี้ ค่อนข้างสบายๆ
ผู้เขียนเลยลองเขียนสไตล์แบบสนุกๆ มีโวยโน่นหยอกนี่แทรกดู
ไม่รู้จะอ่านแล้วงงหรือติดขัดกันหรือเปล่า (แต่อ่านเองแล้วสนุกดี)
ณ จุดเวลาที่เขียนย่อยมุขตอน 8 อยู่นี่ ลัคกี้ สตาร์ตอน 9 มาแล้ว
แต่ผู้เขียนยังไม่แน่ใจเลยว่าจะมีเวลาเปิดดูเมื่อไหร่
จะพยายามหาเวลามานั่งดูเร็วๆ ครับ
ปากคำคนดูแล้วบอกว่าไม่ค่อยมีมุขล้ำลึก ก็เบาใจไปได้เปราะนึง
งั้นก็จบย่อยมุขตอนนี้
ด้วยเพลงที่ยัยโคนาตะพยายามร้องละกัน
Monkey magic, Monkey magic ...
บ๊ายนี---
