「お祭りへいこう」


โอฮาลัคกี้---

ขออภัยที่อัพเดตย่อยมุขตอนใหม่ช้าเอาการ
เพราะอะไรก็คงจะได้เห็นในเอนทรี่ที่ผ่านมากันเรียบร้อยแล้ว
และเนื่องด้วยเหตุดังกล่าว ผู้เขียนคิดว่าจะต้องขอปันเวลา
จากช่วงย่อยมุขลัคกี้สตาร์ไปใส่ให้งานโดจินเวิร์คบางส่วน
ซึ่งอาจจะส่งผลให้เนื้อหาย่อยมุขถูกทอนให้กระชับขึ้น
สิ่งเล็กๆ น้อยๆ ที่ไม่สำคัญก็คงต้องขออนุญาตไม่เอ่ยถึง
ก็คงต้องรบกวนท่านผุ้อ่านทุกท่านให้ช่วยเสริมแต่งแจ้งไขกันละ

ผู้เขียนต้องขออภัยล่วงหน้ามา ณ ที่นี้สำหรับการกระทำ
ที่ดูเหมือนเป็นการ "จับปลาสองมือ"
และก็ขอฝากโปรเจ็คต์โดจินเวิร์คไว้ในอ้อมใจทุกท่านด้วยครับ


นอกจากนี้ยังมีเรื่องน่ายินดีอีกเรื่องหนึ่ง
นั่นคือบล็อกอีไตเฮาไดแห่งนี้ในที่สุดก็มีจำนวนผู้เข้าชม
เกินหลักหมื่นแล้วเสียที





ภาพที่เห็นนี่แค็ปเมื่อสัปดาห์ที่แล้ว
เผอิญเปิดมาเจอตอนมันเป็น 11105 คนพอดี
เลยนั่งเฝ้ารอคนเข้าอีก 6 คนแล้วแค็ปภาพมาด้วยความลิงโลดยิ่ง

(ณ ปัจจุบันที่เขียนบทความนี้ตัวเลขเกิน 13000 ไปแล้ว)

ต้องขอขอบพระคุณผู้อ่านทุกท่านที่ให้การสนับสนุนเสมอมาครับ


ลัคกี้สตาร์หลายตอนที่ผ่านมา อุตส่าห์หลงดีใจ
ว่ามุขจำพวกมาเนียสุดขีดมันไม่โผล่มาให้เห็นแล้ว
แต่สุดท้ายมันก็กลับมาจนได้ในตอนนี้นี่แหละ
เหตุการณ์ตอนนี้ครึ่งแรกเป็นงานคอมมิคมาร์เก็ตญี่ปุ่น
อันอุดมไปด้วยมุขตลกภายในวงการมากมาย
ซึ่งผู้เขียนว่ามันเป็นตอนที่สนุกมากๆ ตอนนึงทีเดียว

ว่าแล้วก็มาดูกันเลยดีกว่า





โอ้ว ฮารุฮิในเพลง God knows...


นาทีที่ 4 ครึ่ง
โคนาตะอธิบายแผนการรบ (?) ให้พี่น้องฮิอิรางิฟัง
เพลงประกอบที่ได้ยินฉากหลังมาจากหนังฮอลลีวู้ดเรื่อง "THE ROCK" ครับ
(อีกหนึ่งหนังโปรดของผู้เขียน)




ที่นี่มันสนามรบหรืออะไรกันแน่ฟะ?




"เอ้านี่ กระสุนกับเสบียง" ... เฮ่ย จะไปรบจริงๆ เรอะ




ค้าขายร่างกายอิสตรีกันเป็นการใหญ่



ปลายนาทีที่ 6




Ready & Reload


โคนาตะที่วนช็อปปิ้งโดจินชิของเซอร์เคิลโน้นทีนี้ทีอย่างคล่องแคล่ว
เสียงประกอบ "แกร๊ก" "แคร้ง" ที่ได้ยินใน 2 ซีนนี้
คือเสียงประกอบจากเกม Monster Hunter ครับ
เป็นเสียงตอนที่กางอาวุธ Gun Lance และ Reload กระสุนใหม่
สำหรับคนที่เล่นเกมนี้ถึงไม่อยากจำได้ก็ต้องจำได้ละ



ต้นนาทีที่ 7





เมื่อ คางามิ vs โดจินชิ BOY's LOVE
หน้าปก เกาลูน x โซสึเกะ... ในฐานะแฟนฟูลเมทัลพานิค
มีหรือคางามิจะห้ามใจไม่ให้ลองหยิบอ่าน




เกาลูนกับโซสึเกะ... อ๊า... นะ นี่มัน


โถ ไม่ต้องเกรงใจหรอกคางามิ อ่านสิ อ่านเลย อ่านให้จบ
...แล้วก็เข้าสู่วิถี Y อย่างเต็มภาคภูมิ wwwww



ปลายนาทีที่ 7
มันกลับมาอีกแล้วพนักงานร้านอนิเมท





"มาแล้ว เด็กคนนั้น สาวน้อย A ในตำนาน !!
เค้าลือกันว่าถ้าเด็กคนนั้นซื้อโดจินเซอร์เคิลไหน
เซอร์เคิลนั้นมีแนวโน้มว่าจะดังคับฟ้าในชั่วพริบตาเลยนะ"




สาวน้อย A ผู้ที่สุดท้ายก็ไม่ซื้อโดจินแล้วเดินผ่านไป... น่าสงสารไอ้สองตัวนี้จัง




ปลายนาทีที่ 8
ทางฝั่งซึคาสะที่หลงมายังอาคารคอสเพลย์




โอ พูดถึงคอมิเกะ ก็ต้องคอสเพลย์นี่ละนะ


(จากซ้าย)

สิบโทเคโรโระ (เคโรโระกุนโซ)
อัลฟอนซ์ เอลริค (ฟูลเมทัลอัลเคมิสต์)
ฮารุฮิ (สึซึมิยะ ฮารุฮิ โนะ ยูอุตสึ)
มิคุรุชุดกระต่าย (สึซึมิยะ ฮารุฮิ โนะ ยูอุตสี)
เจ้าหน้าที่งานในชุดลูลูจ (โค้ดเกียส)
นิโค โรบิน (วันพีซ)





สารรูปของผู้พ่ายแพ้จากสงคราม (?) งานโคมิเกะช่างน่ากลัวอะไรเช่นนี้




อ๊ะ โซอิจิโร่...
โคนาตะปะป๊าทั้งที ไม่พลาดมาถ่ายสาวๆ คอสเพลย์แน่นอน



นาทีที่ 10 ครึ่ง
ถ้ายังจำกันได้ ลัคกี้แชนเนลตอนที่แล้ว
อากิระโม้เอาไว้ว่า "ตอนหน้าชั้นจะโผล่ในเนื้อหาหลัก"

โผล่จริงๆ ด้วยครับ แต่ว่ามัน...





เป็นป้ายโฆษณา... แถมโดนชนจนหักกลางด้วยละ ;
งานนี้สต๊าฟอนิเมโดนหักคอเรียงตัวหลังไมค์แหง...



ปลายนาทีที่ 10
มุข Mania เฉพาะวงในเริ่มโผล่มาแล้ว





"นั่นไงๆ นางาโตะ ! คนพากย์นางาโตะกำลังขายของอยู่ !!"


เรื่องจริงผ่านจอตามที่โคนาตะว่าเลยครับ
คุณ จิฮาระ มิโนริ ผู้ให้เสียงตัวละคร ยูกิ นางาโตะ จากเรื่องฮารุฮิ
มาช่วยขายของให้ทางบู๊ธของ Kyoto Animation
ในงานคอมมิคมาร์เก็ตครั้งที่ 69 (คอมิเกะหน้าหนาวปี 2006)




ภาพคุณจิฮาระที่ไปช่วยขายของในวันนั้น (29 ธ.ค. 2006)
แถมบัตรโทรศัพท์ลายนางาโตะที่เธอขายก็ขายดีเป็นเทน้ำเทท่า


ตัวจริงเสียงจริง และเรื่องจริงไม่มีใส่ไข่
เพียงแต่ว่าอนิเมวาดคุณจิฮาระออกมาแบ๊วเกินไปหน่อย
ก็ตัวจริงคุณเธอออกจะสวยเฉี่ยว






เหตุการณ์ถัดมา
มีลูกค้ามาขึ้นเสียงโวยวายในบู๊ธ Kyoto Animation





"บัตรโทรศัพท์นางาโตะหมด ! แล้วอั๊วจะดั้นด้นมาทำไมกันโว้ย !!"


ไอ้ลูกค้าหน้าเข้มคนนี้คือคุณ กาโต โชจิ
ผู้แต่งนิยายเรื่องฟูลเมทัลพานิคอันโด่งดัง (ที่คางามิชอบอ่าน) นั่นเอง
คนเดียวกับ gatongo ที่เล่นเกมออนไลน์กับโคนาตะทุกคืนนี่ละ

โผล่มาเป็นดารารับเชิญหรือมาโชว์ธาตุแท้กันแน่หว่า



ตามมาติดๆ กัน




"ขออภัยครับคุณลูกค้า สินค้าลิมิตเต็ดขายหมดไปแล้วววววว !!!"


อนิเมเท็นโจ กลับมาอีกแล้วววว

กะจะเป็นตัวละครรับเชิญขาประจำเลยรึไง
หรือว่าได้ค่าสปอนเซอร์จากทาง Animate กันแน่?


ส่วนไอ้คนที่ปรากฏตัวถัดมา





สึงิตะ โทโมคาซึ นี่หว่า !!!
มารับจ๊อบเป็นพนักงานร้นอนิเมทตั้งกะเมื่อไหร่




รูปตัวจริงคุณ สึงิตะ โทโมคาซึ


เขาคนนี้คือนักพากย์ชายคนดังอีกคนของยุค
ผลงานเด่นๆ ที่ผ่านมาก็เช่นบท
โมโตสึวะ ฮิเดกิ จาก Chobits
ไอซาวะ ยูอิจิ จาก Kanon (ฉบับทีวีชุด 2)
ซาคาตะ กินโทกิ จาก Gintama
บรู๊คลิน แร็กฟีลด์ (หรือบริค) จาก Super Robot Taisen OG
รวมถึงบท เคียวน์ พระเอกคนดังจาก ฮารุฮิ นี่เอง

คุณสึงิตะ เป็นนักพายก์อีกคนที่ได้ชื่อว่า Ad-Lib เก่งมาก
เรียกได้ว่าไหลเนียนนอกหนังสือบทได้แบบไม่มีใครจับได้
ในรายการวิทยุครั้งหนึ่ง คุณสึงิตะพูดว่านับถือคุณมิโดริคาว่า ฮิคารุ
(นักพากย์ชายเสียงซูเปอร์หล่ออีกคน) เป็นดั่งอาจารย์เลยทีเดียว





พล่อก !! วินาทีถัดมาพนักงานสึงิตะก็โดนเต็มกราม






"สินค้าขายเหลือมันก็มีคุณค่าของมันอยู่
ในเวลาที่สินค้าลิมิตเต็ดขายหมดนี่แหละ
คือเวลาแห่งการต่อสู้ที่แท้จริง !!!"


"อย่างนี้นี่เอง !!"





"ไม่มีอาวุธอะไรเลยรึไง !!?"

อันนี้แซวกันดั้มอีกแล้วครับ
ไอ้ประโยค "ไม่มีอาวธุอะไรเลยรึไง" เนี่ยเป็นอีกหนึ่งประโยคเด็ด
ของ อามุโร่ เรย์ พระเอกของเรื่องกันดั้มภาคแรกสุด

ในเรื่องจะเป็นตอนที่อามุโร่ (บังเอิญ) ขึ้นขับกันดั้มเป็นครั้งแรก
และข้างหน้ามีศัตรู 2 เครื่องกำลังมุ่งหน้าเข้ามา
อามุโร่ที่ไม่เคยขับโมบิลสูทและไม่รู้ว่ามันทำอะไรได้บ้าง
เลยพูดกับตัวเองออกมา "ไม่มีอาวุธอะไรเลยรึไง !?"

เขาว่ากันว่าคุณสึงิตะก็ชอบกันดั้มเหมือนกัน...
...หรือว่านี่เป็น Ad-Lib ?





"งั้นรับไอ้นี่เป็นไงครับ คุณลูกค้า !!"




"ไม่ช่าย ต้องไอ้นี่ต่างหาก !!"





สึงิตะ "เฮ่ย พูดถึงของเหลือก็ต้องไอ้นี่ (เคียวน์) สิ ขนาดโคอิสึมิยังขายออกแท้ๆ"

อานิซาวะ "หนกขู !! ไอ้นี่ (โซสึเกะ) ตะหากที่ขายเหลือมาตั้งกะ 3 ปีก่อน..."


เบื้องหลังของมุขนี้มันอยู่ตรงนี้ครับ

ไอ้ตัวละครอนิเมเท็นโจเนี่ย พากย์เสียงโดยคุณ เซกิ โทโมคาซึ
ซึ่ง ซางาระ โซสึเกะ (พระเอกจากเรื่องฟูลเมทัลพานิค)
ก็เป็นตัวละครตัวนึงที่เขาพากย์

และสำหรับพนักงานสึงิตะ ที่พากย์เสียงจริงโดย สึงิตะ โทโมคาซึ
ก็เคยพากย์เป็น เคียวน์ (พระเอกฮารุฮิ) เหมือนกัน

นัยก็คือต่างคนต่างพยายามขายสินค้า (ที่ขายไม่ออก)
ของตัวละครที่ตัวเองพากย์นั่นแหละ...
แต่ในความเป็นจริง ไอ้บัตรโทรศัพท์สองใบนี้
มันเพิ่งจะออกวางขายจริงๆ เมื่อเดือนที่ผ่านมานี้เองครับ

รายละเอียด

ทำมาเป็นเถียงกันหน้าดำหน้าแดงว่าตัวละครตูขายไม่ออกมากกว่า
ที่แท้ก็โฆษณาขายของแฝงนี่เอง... น่ากลัวแท้ๆ Kyoto Animation


และผู้ที่จะมายุติการต่อสู้ครั้งนี้...





อนิเมฉะโจ !!

ท่านประธาน ทาคาฮาชิ ยูทากะ
ประธานบริษัทเครือ Animate ครับ
(แต่เสียงพากย์ไม่ใช่นะ)

อัญเชิญเบื้องสูงมาเล่นแล้วไงเล่า !






"พยายามยัดเยียดสินค้าตัวละครความนิยมต่ำให้ลูกค้า หน้าไม่อาย !!"

"เอ่อ ไม่ว่าคนไหนก็พระเอกเรื่องอ่ะครับ...."


....

หลังจากผ่านอีเวนท์เหนื่อยๆ ไป
ก็เข้าสู่ช่วงสบายๆ ในครึ่งหลังกับเทศกาลไหว้พระส่งท้ายปีเก่า





สองพี่น้องที่ไปเหนื่อยมาทั้งวันกะงานคอมิเกะ
ตกดึกก็ต้องมาเหนื่อยกับงานศาลเจ้าทางบ้านอีก... น่าสงสาร


ต้นนาทีที่ 15
โคนาตะกะปะป๊าไปเสี่ยงเซียมซีกัน





โคนาตะ (ซ้าย) เสี่ยงออกมาได้ "โชคร้าย"
ส่วนปะป๊าโซอิจิโร่ (ขวา) ได้ออกมา "มหาเฮง"

...ไงล่ะ โคนาตะ แซวคางามิเรื่องชื่อ (เคียว)
พอจับเซียมซีได้ "ซวย" (เคียว) เข้าเอง ขำไม่ออกละสิ






อันนี้เป็นความเชื่อของญี่ปุ่นเขาครับ
ถ้าเสี่ยงเซียมซีออกมาได้ผลทำนายที่ไม่ดี (โชคร้าย)
ให้เอาใบเซียมซีนั้นไปผูกตามกิ่งไม้ในศาลเจ้า
เชื่อกันว่าเป็นการฝากความโชคร้ายไว้ให้ศาลเจ้าช่วยปัดเป่า
ไม่นำติดตัวกลับบ้านด้วยนั่นเอง

ถ้าเป็นของบ้านเราก็คงต้องเป็น "สะเดาะเคราะห์" แทนเนาะ



นาทีที่ 16 ครึ่ง
เกร็ดความรู้เกี่ยวกับคางามิโมจิ





"รูปทรงกลมของคางามิโมจิมาจากทรงกลมของกระจกน่ะ
กระจกเนี่ยสมัยก่อนเขาเชื่อว่าเป็นที่สถิตย์ของเทพเจ้า
ดังนั้นนัยของโมจินี่ก็คือการขอให้เทพเจ้าช่วยดูแลคุ้มครองนั่นเอง"


คางามิโมจิ (หรือขนมโมจิฉลองปีใหม่)
คือขนมที่ทำจากการนำเอาข้าวเจ้ามาตำลงในครกใหญ่ๆ
จนเนื้อแป้งละเอียดเป็นเนื้อเดียวกัน นำมาปั้นเป็นก้อนซ้อนกันสองลูก
โดยลูกเล็กจะซ้อนอยู่บนลูกใหญ่ และมีส้มวางข้างบนอีกที





คางามิโมจิมักจะใช้เป็นเครื่องประดับตามบ้านและศาลเจ้า
ในช่วงเทศกาลปีใหม่ ด้วยเหตุผลดังที่ได้กล่าวไปแล้วข้างต้น
ชื่อของแฝดคนพี่ฮิอิรางิ คือคางามิที่แปลว่ากระจก
ก็มาจากความเชื่อเรื่องกระจกคุ้มภัยนี่เองครับ


โคนาตะยังอดไม่ได้ที่จะบ่น..





"โธ่ ทั้งๆ ที่ชื่อเจ้าตัวมาจากความเชื่อโบราณแท้ๆ
ไหงตัวจริงโตขึ้นมาเป็นพวกยึดติดกะความจริงนักน้อ..."



นาทีที่ 19 ครึ่ง
เป็นเกร็ดความรู้เกี่ยวกับซองแต๊ะเอีย (โปจิบุคุโระ)





ぽち袋 (โปจิบุคุโระ) มาจากคำว่า ぽちっと (โปจิตโตะ)
หรือ これっぽち (โคะเร็ปโปจิ) ที่มีความหมายว่า "เพียงเล็กน้อย"
นัยหมายถึงขนาดซองและเงินที่ใส่ให้เป็นสินน้ำใจเล็กๆ น้อยๆ
แก่บุตรหลานในครอบครัวนั่นเองครับ


ขนาดคุณพ่ออธิบายขนาดนั้นแล้ว โคนาตะก็ยังไม่เชื่อ
ถึงกับต้องโทรไปถามยืนยันกับมิwiki ซัง




"โคนาตะเอ๊ย นานๆ ทีเชื่อที่พ่อพูดบ้างก็ดีนะ
หรืออย่างน้อยก็โทรถามอย่าให้พ่อเห็นจะได้มั้ย"



นาทีที่ 20
โคนาตะล็อกอินเข้าเกมออนไลน์ไปหวัดดีปีใหม่กับเพื่อนๆ ในเกม
บทสนทนาที่ gatongo กับ yamanka คุยกันก่อนที่โคนาตะจะเข้ามา
เป็นอย่างที่เห็นครับ





"... เนี่ย เซ็งเป็ดเลย สุดท้ายก็พลาดซื้อสินค้าฮารุฮิจนได้..."
yamanka : （ノД｀）
gatongo : อย่าร้องไห้น่า !


โอ้ พวกนายสองคนก็ไปเที่ยวคอมิเกะมาเหมือนกันสินะ
สมเป็นคนพันธุ์เดียวกับโคนาตะ...
เจ้า gatongo นี่ก็ไอ้คนหน้าเข้มที่ไปกระชากคอพนักงาน
โวยวายเรื่องบัตรโทรศัพท์นางาโตะขายหมดนั่นละครับ



เข้าสู่ลัคกี้ แชนเนลตอนนี้

ไอ้เราก็รอลุ้นตัวโก่งว่าอากิระจะมาวีนแตกเรื่องป้ายโฆษณายังไง
แต่ก็ดันกลับกลายเป็นว่า...





เฮี้ยะๆๆๆ ขำกลิ้ง




อย่า ชิราอิชิ... โพสน่ารักแบบนั้น แสยงฟ่ะ...


ด้วยเหตุนี้เองลัคกี้แชนเนลตอนนี้จึงจบเลยด้วยดี (?)
แถมด้วยมุขหลังไมค์นิดหน่อย

ชิราอิชิ "ตัวแทนแห่งดาวอังคารจะมาเทศนาแกเอง !!"
อากิระ ""ฟุม็อฟ !!!"



สำหรับเพลงจบตอนนี้ มีสองเพลง
เพลงแรกเป็นเพลงที่โคนาตะฮัมเล่นระหว่างรอเลือกเพลงใหม่

行け！ゴッドマン (อิเคะ ! ก๊อดแมน) ร้องโดยขาใหญ่
คุณมิซึกิ อิจิโร่ (หรือชื่อจริง ฮายาคาว่า โทชิโอะ) นั่นเองครับ

ถ้าพูดถึงเพลงการ์ตูนเก่าๆ และเพลงการ์ตูนโรบ็อต
ทุกคนต้องนึกถึงอาเฮีย (อานิกิ) มิซึกิ อิจิโร่คนนี้
ปีนี้อายุเฮียแกย่างเข้า 60 ปีแล้ว แต่ก็ยังร้องเพลงอยู่เลย





ไอ้ตัวเนี้ยละ... ก๊อดแมน
หนังฮีโร่ยุคปี 1972 (ผู้เขียนยังเป็นวิญญาณเร่ร่อน)


ส่วนเพลงที่สองที่กดใส่เข้าไปจริงๆ ของตอนนี้คือเพลง
負けないで (มาเคะไน่เดะ - อย่ายอมแพ้นะ)
ร้องโดยคุณ ซาคาอิ อิซึมิ (หรือชื่อจริง คามาอิ ซาจิโกะ)
นักร้องนำวง ZARD ที่เพิ่งจะเสียชีวิตไปเมื่อ 27 พฤษภาคมที่ผ่านมา
นับเป็นการสูญเสียที่น่าเศร้ายิ่งในวงการเพลงญี่ปุ่นเลยก็ว่าได้





ผู้เขียนไม่แน่ใจว่าเป็นการวางกำหนดการใหม่กระทันหัน
เพื่อเป็นการไว้อาลัยให้คุณอิซึมิหรือเปล่า
เพราะช่วงเวลาที่คุณอิซึมิเสียชีวิต กับเพลงตอนจบตอน 12 นี้
มันช่างเหมาะเจาะเสียเหลือเกิน...

สมัยเด็กๆ ผู้เขียนก็เป็นแฟนของ ZARD โดยเฉพาะเพลง
มาเคะไน่เดะ และเพลง DAN DAN โคโคโระ ฮิคาเระเตะคุ

ก็ต้องขอร่วมไว้อาลัยถึงคุณซาคาอิ อิซึมิมา ณ ที่นี้ด้วยครับ...


負けないで もう少し
อย่ายอมแพ้นะ อีกแค่นิดเดียว

最後まで 走り抜けて
ก็จะวิ่งฝ่าฟันถึงเส้นชัยแล้ว

どんなに 離れてても
ถึงแม้จะห่างไกลกันแค่ไหน

心は そばにいるわ
แต่จิตใจก็จะอยู่เคียงข้างกัน

追いかけて 遥かな夢を
ไล่กวดตามความฝันอันไกลโพ้นนั้นไปสิ


... คิดว่าคุณอิซึมิคงถึงเส้นชัยที่ตัวเองปรารถนาแล้วละครับ
.... เพราะกำลังใจของแฟนๆ ทั่วโลกได้เป็นเครื่องพิสูจน์ให้เห็นแล้ว



บ๊ายนี----