2007/Nov/15

「未定」


เคยมีบ้างไหม ช่วงเวลาที่รู้สึกว่าไม่อยากทำอะไรเลย...
ตื่นเช้ามา เหม่อลอย ไม่อยากกินข้าวกินปลา ไม่อยากทำงาน...
ไม่อยากดูหนัง ไม่อยากฟังเพลง ไม่อยากเล่นเกม...
อยากนั่งเรื่อยเปื่อยลอยชายปล่อยใจให้ไหลไปวันๆ...


...ภาษาบ้านเฮาเรียกว่าโรคขี้เกียจแบบเฉียบพลัน

...ภาษาญี่ปุ่นเรียกโรคเดือน 5

...ภาษาแพทย์เรียกอาการแทรกซ้อนเนื่องจากภูมิคุ้มกันทางจิตใจบกพร่อง
อันมีสาเหตุเกิดจากความขัดแย้งทางสังคมและเศรษฐกิจในเชิงซ้อน
ที่ส่งผลให้เห็นในช่วงขาลงของเศรษฐกิจระบอบทุนนิยมซึ่งส่งผลกระทบ
โดยตรงต่อร้านขายอาหารตามสั่งหน้าคอนโดมิเนียมของผู้เขียน

(ขึ้นราคาข้าวตั้ง 5 บาทแน่ะ)


ไม่ว่าจะเรียกขานกันว่าโรคอะไร ผู้เขียนเป็นไอ้โรคนั้นแหละครับ
ประกอบกับช่วงที่ผ่านมาใช้เวลาไปประกอบกิจอย่างอื่นเสียหมด
ก็เลยหายหน้าหายตาไม่ยอมอัพบล็อกไปเกือบเดือนนึง

ก็ต้องกราบขออภัยเป็นอย่างสูง
ที่ปล่อยให้ลัคกี้สตาร์ค้างคาอยู่ที่ตอนสุดท้ายครับ
ทั้งๆ ที่แค่ตอนเดียวก็จบแล้ว ดันปล่อยทิ้งค้างเติ่งไว้เสียนาน

เขียนบทนำเสร็จแล้ว ก็ขอส่งไม้ต่อให้นายน้ำมะนาว4-0 เจ้าประจำ
ช่วงที่ผ่านมาหมอนี่ไล่เม้งผู้เขียนตลอด ว่าเมื่อไหร่จะอัพบล็อก
ลงบทความที่ส่งมาให้บทความนี้เสียที


เอ้า แตะมือ เปลี่ยนตัว



โอฮาลัคกี้---


อืม...

พอคิดว่าอาจจะได้ใช้คำทักทายนี้เป็นครั้งสุดท้ายแล้ว
ก็รู้สึกใจหายเหมือนกัน กระผมยังรู้สึกเหมือนว่านาย Genocide Fang
พึ่งจะมาขอให้ช่วยเขียนบทความของ ตอน 7 ไปเมื่อ 2-3 อาทิตย์นี้เอง

ตอนสุดท้ายนี้มีเนื้อหาให้พูดถึงไม่มากเท่าไหร่
แถมเนื้อหาในตอนนี้ทั้งตอนเป็นเนื้อหาออริจินัลที่ไม่มีในคอมมิคเลย
แต่โดยส่วนตัวแล้ว กระผมประทับใจกับตอนนี้มาก... มาก
อย่างน้อยก็จนถึงก่อนเพลงจบละนะ


มาดูความไม่มีอะไรจะเขียนของตอนนี้กันเลยครับ


... ไม่มี OP? ถึงกับตัด OP ออกเชียวเหรอ กระผมแค่ล้อเล่นเองน่า แต่พูดถึงงานโรงเรียนแล้วนึกถึงตัวเกมลัคกี้สตาร์ของเครื่อง PS2
ที่กำลังจะออกแฮะ (เคยพูดถึงในตอน 21) เนื้อเรื่องในเกมก็จะอยู่
ในช่วงงานโรงเรียนเหมือนกันไม่มีผิด



นาทีที่ 4
เนื่องด้วยว่าในตอนนี้ แพ็ตตี้เสนอตนเป็นตัวตั้งตัวตี
ในการจัดแสดงโชว์เปิดงานโรงเรียนประจำปี
ก็เลยตอ้งใช้ลูกล่อลูกชนในการหาแรงงานเข้าร่วมเสียหน่อย

และเป้าหมายแรกก็คือโคนาตะ
ที่ติดเบ็ดของแพ็ตตี้ด้วยเหยื่อชนิดพิเศษ




อะไรไม่รู้ละ แต่มีชื่อ ฮิราโนะ อายะ บนบัตร


โคนาตะยอมตกลงช่วยการแสดงเปิดงานโรงเรียน
แลกกับบัตรเข้า งานจับมือของคุณฮิราโนะ อายะ
ที่... ไม่มีตัวตนอยู่จริง (นอกอนิเม) ไอ้งานนี้ไม่มีกำหนดการจริงครับ ถ้าจะจัดก็คาดว่าน่าจะเป็นงานเปิดตัวซิงเกิลใหม่องคุณฮิราโนะ อายะ
ที่มีโปรแกรมจะออกวางตลาดในช่วงปลายปีนี้ทั้งหมด 3 เดือน (ต.ค.-ธ.ค.)
โดยจะวางจำหน่ายเดือนละแผ่นมากกว่า

เอ...
แล้วแบบนี้จะเอาคิวที่ไหนไปพากย์ฮารุฮิ ซีซั่น 2 ละเนี่ย



นาทีที่ 7
สอบกลางภาคเสร็จเรียบร้อย
แต่ทางแพตตี้ยังคิดไม่ออกว่าจะแสดงอะไรเปิดงานโรงเรียนดี




แพตตี้ "ทำยังไงมันก็ไม่ลื่นแบบฮาเระฮาเระเลยอ่ะ"

สรุปจะขึ้นไปเต้น ฮาเระฮาเระแดนส์ เปิดงานโรงเรียนเหรอครับ
จับโคนาตะขึ้นไป Lead กีตาร์ร้องเพลง God knows... เลยดีมะ


ตกลงกันไปตกลงกันมา สุดท้ายก็มาลงที่เพลงนี้จนได้




มาย ดาร์ลิ่ง ดาร์ลิ่ง พลีส~♪


ฟังท่อนสุดท้ายก็รู้แล้วว่างานนี้จะได้เห็นอะไร
กระผมรู้สึกเหมือนเห็นความหวังอันเรืองรองกำลังส่องประกาย

อื้ม ! แบบนี้สินะถึงได้ตัด OP ออก



นาทีที่ 14
วันสุกดิบเตรียมงานวันสุดท้าย



เยิ้ว !

ยอมรับว่าถ้าไม่ได้ยินเสียงไม่มีทางนึกออกแน่นอน
ว่านี่คางามิกับชุดตอกตุ๊กตาคำสาป

อ๊ะ ตุ๊กตาฟางที่คอคางามิถูกดึงด้ายไปแล้ว...





ต่อจาก สึซึมิยะ โคนาตะ ก็เป็น นางาโตะ โคนาตะ งั้นเรอะ !

ชุดที่โคนาตะใส่ในภาพเป็นชุดเดียวกับที่นางาโตะใส่ในเรื่องฮารุฮิ
ตอนที่ 11 (Live Alive) และตอนที่ 0 (การผจญภัยของอาซาฮินะ มิคุรุ)
จะขาดก็แค่แมว (ชามิเซ็น) ที่เกาะอยู่บนบ่าเท่านั้นเอง





ซึ่งในเรื่องฮารุฮินั้น
ชั้นเรียนของนางาโตะเองก็จัดกิจกรรมหมอดูทำนายดวงเหมือนกัน
แม้แต่บทพูดของโคนาตะในซีนนี้ก็เป็นบทเดียวกับของนางาโตะ
ที่พูดขึ้นตอนเคียวน์เดินผ่านไปเห็นพอดี




อีก 5 นาที 15 วินาที คุณจะซื้อซอฟท์ครีม...
อีก 5 นาที 28 วินาที จะทำมันตก...
อีก 7 นาที 6 วินาที จะเดินชนป้าย...
อีก 126 นาที 25 วินาที แมนยูจะถล่ม 4-0...



กลับมาดูห้องของเหล่าสาวๆ ม.4 ในเรื่องลัคกี้สตาร์กัน
ห้องของพวกยูทากะตกลงกันว่าจะจัดเป็นร้านน้ำชา "ซึกะ"
ซึ่งหมายถึงร้านน้ำชาในสไตล์ ทาคาระซึกะ
อันเป็นชื่อของคณะละครเพลงที่มีแต่ผู้หญิงล้วนเป็นนักแสดงนั่นเอง
วงทาคาระซึกะนี้เป็นวงของญี่ปุ่นมีชื่อเสียงและประวัติยาวนาน
ก่อตั้งในปี 1913 และเปิดการแสดงต่อเนื่องมาตลอดจนถึงทุกวันนี้
จะครบร้อยปีอยู่รอมร่อแล้วละครับเนี่ย






ด้วยความที่เป็นซึกะสไตล์
ก็เลยต้องให้พนักงานในร้านแต่งกายแบบเดียวกันด้วย




ดังนั้นผู้หญิงเลยต้องแต่งชาย
มินามิ x ยูทากะ คู่กันแบบนี้ก็เข้าทางฮิโยริเขาละ





นาทีที่ 15




ไม่ใช่โฆษณาลัคกี้สตาร์ซีซั่น 2 นะครับ
แต่เป็นตัวละครใหม่(?) ที่เพิ่งจะมาเปิดตัวเอาในตอนสุดท้าย
อาเจ๊คนนี้คือ ซากุราบะ ฮิคารุ คุณครูประจำชั้นปี 3 ห้อง C
ซึ่งเป็นห้องของคางามินั่นเอง





ครูฮิคารุเตี้ยกว่าอากิระที่เป็นนักเรียน ม.ต้น อีกเรอะ?


ฝันที่เป็นจริง !!

ในที่สุดท่านอากิระก็มีโอกาสได้ออกมาในเนื้อเรื่องหลักซะที
แต่มาโผล่เอาตอนสุดท้าย มิหนำซ้ำยังโดนลูกไล่อย่างเซบาสเตียน
ทำท่าทีกระด้างกระเดื่องใส่เสียอีก ...

ดูเหมือนว่ารอยร้าวระหว่างทั้งสองคนนี้
จะไม่สามารถประสานกลับได้เพียงแค่ชั่วข้ามสัปดาห์กระมัง
นี่ละหนอ มิตรภาพ คนคบหากันมานับสิบปี
ผิดใจกันครั้งเดียวก็ยากจะกลับมาคบกับอย่างสนิทใจได้...

อ๊ะ ก็พูดเกินไป



แล้วก็เข้าสู่ลัคกี้แชนเนลของตอนนี้... หา?




ชุ่ยชะมัด เริ่มใหม่ตั้งแต่ศูนย์แบบที่ท่านก็อททูซ่าสั่งไว้จริงๆ สินะ





โคงามิ อากิระ จะมาให้ความบันเทิงท่านในเพลง
มิโซจิมิซากิ แหลมผาอายุสามสิบ...

แต่แหกปากด้นได้เพียงครึ่งท่อนก็โดนสั่งเบรค





กลายเป็นคู่กัดกันไปซะแล้ว
ทั้งคู่เริ่มต้นนับหนึ่งกันใหม่ด้วยสถานภาพใหม่ที่เท่าเทียมกัน
ไม่มีใครต้องเกรงใจใคร สำหรับเซบาสเตียนแล้ว ก็ต้องถือว่า
เหมือนได้เลื่อนขั้นจาก เบ๊ในเรือนเบี้ยตัวละครคู่กัด ก็ไม่ปาน

ก็อยากจะเอาใจช่วยอยู่หรอกนะ แต่นี่ก็ตอนสุดท้ายแล้ว
ใครจะไปรู้ ในท้ายที่สุดคู่ ชิราอิชิ x โคงามิ อาจจะกลายเป็นคู่ตัวละครซี้ปึ้ก
ประจำเรื่องลัคกี้สตาร์ไปก็ได้

 

นาทีที่ 17
อัด Graphic Tensitive แบบเต็มๆ ไปเล้ย





รูปแพ็คนี้ไปยืมมาจากที่อื่นอีกทีน่ะครับ
นายน้ำมะนาว4-0 ส่งมาให้ ไม่แน่ใจว่าจากไหนเหมือนกัน



ลัคกี้แดนซ์ที่ดูกี่รอบก็แช่มชื่นใจ
เติมประจุกำลังใจให้มีแรงขับดันพร้อมรับชีวิตในวันพรุ่งนี้ ยิปปี้ไคเย่~♪




นาทีที่ 21
บทส่งท้าย




สาวๆ เกร็งกันใหญ่ก่อนการแสดงจริง
แต่ก็ต้องขอบคุณความเปิ่นของชิไคเดอร์ชิราอิชิ
ที่ทำให้เหล่าสาวๆ กลับมาเฮฮาผ่อนคลายก่อนการแสดงจริงได้อีกครั้ง





มินๆ มิราคุรุ มิโนรุ้นรุน~♪
ริงก์โทนของชิราอิชิที่ดังขึ้นมานี่ก็คือ
เพลง 恋のみのる伝説 (ตำนานมิโนรุแห่งรัก) เวอร์ชั่นริงก์โทนครับ
อาจจะไม่น่าเชื่อ แต่ผู้เขียนรู้จักคนที่ใช้ริงก์โทนนี้อยู่คนนึง... แถวๆ นี้แหละ


**CM**
เวอร์ชั่นเต็มๆ หาฟังได้จาก CD รวมเพลงจบลัคกี้สตาร์ชุด 2
ที่มีชื่อว่า 白石みのるの男のララバイ ครับ
(ชิราอิชิ มิโนรุ โนะ โอโตโกะ โนะ ลัลลาบาย
- เพลงกล่อมเด็กแห่งบุรุษของชิราอิชิ มิโนรุ)





ฮึ้ย... เพลงกล่อมแบบนี้ฟังแล้วฝันร้ายเอาละไม่ว่า

ขาวซีดทั้งปกหน้าและปกหลัง ตลอดไปจนถึงเนื้อเพลงด้านใน
เหมือนกลัวไม่รู้ว่านี่อัลบัมของใคร







เอาละ รวบรวมความกล้าแล้วก้าวเดินออกไปสิ
... ไปสู่เส้นทางแห่งวันพรุ่งนี้ของพวกเราทุกคน



เป็นฉาก Finale ที่จบแบบเรียบๆ
แต่ก็เข้ากับความเป็นลัคกี้สตาร์ได้ดี
มันจะเป็นความรู้สึกที่ประทับใจมากเลย ถ้าจะตัดหมดเวลาแค่ตรงนี้


...
...
...

ปัญหาคือมันไม่ได้จบตรงนั้นเนี่ยสิ




ตอนสุดท้ายทั้งทีนี่ขอจบสวยๆ ซักตอนไม่ได้เหรอฟะ
ทำกันขนาดนี้คงต้องขอบ่นหน่อยละ


ด้วยผลบุญของเพลงจบที่ไม่ยอมงดเว้นแม้จะเป็นตอนสุดท้าย
ทำให้บรรดาบล็อกที่กระผมแวะเวียนเข้าไปดูประจำพูดทำนองเดียวกันหมดว่า

"อีแบบนี้ยังกะไม่ใช่ตอนจบ อาทิตย์หน้ามันจะมีฉายต่อเปล่าเนี่ย?"

"ถ้า DVD ออก ขอเป็นสาวๆ นักพากย์มาเต้น มตเตะเค่แดนส์ แทนได้มั้ย?"

"ทนดูมาทุกตอนไม่เคยว่าอะไร แต่แบบนี้ขอด่าทีเถอะ"

"ตัดต่อผิดเปล่าครับ ผู้กำกับ"

บลาๆๆ... และอีกสารพัดคำสรรเสริญจากทั่วทุกสารทิศ
ที่ร่วมกันแสดงความเห็นในทิศทางที่ไม่พอใจกับเพลงจบของตอนนี้

ส่วนตัวกระผมเองบอกได้แค่ว่า "เซ็งเป็ดย่างน้ำแดง"
แทนที่จะจบแบบสวยๆ ให้ประทับใจโจนี่ซะหน่อยกลับต้องเจอแบบนี้
เหมือนโดนขัดขาในเขตโทษแล้วไม่ได้เป่าฟาวล์ยังไงก็ยังงั้น

แต่ไหนๆ เขาก็อุตส่าห์แหกปากร้องให้เราฟังแล้ว ขอพูดถึงซะหน่อยละกัน



เพลงนี้มีชื่อว่า 愛はブ-メラン ครับ
(ไอ วะ บูมเมอแรง - ความรักคือบูมเมอแรง)

ก่อนจะพูดถึงที่มาที่ไป
และสาเหตุที่เลือกเพลงนี้เป็นเพลงจบของตอนสุดท้าย
อยากให้ทุกท่านได้เห็นรูปนี้กันก่อน






ใช้ตัวหนังสือสีแดงพาดหัวตัวเบ้อเร่อ

สาวน้อยโอตาคุสิ้นชีพ !?
การต่อสู้ครั้งสุดท้ายที่แสนเศร้า


พอมาดูตรงคำบรรยายของตัวละคร...

ฮิอิรางิ ซึคาสะ
สาวเอ๋อผู้ได้พบกับสถานที่ที่เหมาะกับตัวเองท่ามกลางการต่อสู้

ฮิอิรางิ คางามิ
การตัดสินใจครั้งใหญ่ของสาวน้อยทวินเทลล์ จงเชื่อมั่นในความรักและอนาคตสิ!

ทาคาระ มิยูกิ
แม้การต่อสู้จะรุนแรงแค่ไหนแต่แว่นไม่เคยแตกหัก
ศึกตัดสินครั้งสุดท้ายของศูนย์รวมความโมเอะเคลื่อนที่

อิซึมิ โคนาตะ
ผู้ติดอยู่ในวังวนแห่งความฝันอันงดงามที่ไม่มีวันจบ
เธอจะหนีกลับสู่โลกแห่งความจริงได้หรือไม่


โอ้ว... นี่มันเรื่องอะไร?


ภาพด้านบนนี้ตีพิมพ์ลงในนิตยสาร NewType ฉบับเดือน 10 ที่ผ่านมา
(วางขายจริงเดือน 9 ก่อนลัคกี้สตาร์ฉายตอนจบประมาณ 2 สัปดาห์)
ตีพิมพ์ลงเล่มกันแบบไม่มีปี่มีขลุ่ย และแทบจะไม่มีใครรู้นัยความหมาย
ของภาพสีหน้าคู่นี้เลย! เป็นการโฆษณาตอนจบงั้นหรือ?
แล้วไอ้ที่ดูกันไปตะกี้มันมีเข้าเค้ามั่งไหมน่ะเว้ยเฮ้ย?
หรือจะโฆษณาซีซั่น 2? ถึงงั้นก็เหอะมันไม่เข้าแก๊ปเลยซักนิด
เพราะแม้แต่ในนิตยสารคอมพ์ทีกเล่มประจำเดือนตุลาคม
อ.โยชิมิซึ คางามิ (ผู้เขียนคอมมิค) ก็ออกมาพูดให้ความเห็นว่า

"ถึงจะมีการเตรียมการสำหรับซีซั่น 2 จริง แต่ยังไม่มีกำหนดการที่ชัดเจนครับ"

หรือจะเป็นโฆษณาลัคกี้สตาร์ฉบับหนังโรง?
แต่ไม่มีนิตยสารอนิเมเล่มอื่นพูดถึงเลยสักนิดนี่หว่า

แล้วมันคืออะไร?



ทีนี้วกกลับมาเรื่องเพลงจบเมื่อตะกี๊กันก่อน
เพลง 愛はブ-メラン นี้ เป็นเพลง OP ของอนิเมสุดคลาสสิคเรื่องหนึ่งครับ

ซึ่งก็คือเรื่อง... แต่นแต๊น♪

うる星やつら2 ビューティフル・ドリーマー
Urusei Yatsura 2 -Beautiful Dreamer- (ปี 1984)

ถ้าจะพูดถึงชื่อ อุรุเซย์ยัตสึระ เชื่อได้ว่าคงมีน้อยคนนักที่จะรู้จัก

แต่ถ้าพูดถึงชื่อ "ลามู สาวน้อยต่างดาว" หรือ "ลามู ทรามวัยต่างดาว"
ซึ่งเป็นผลงานการ์ตูนอมตะของ อ.ทาคาฮาชิ รุมิโกะ ละก็
เหล่าหนุ่มเหลือน้อยที่อายุเฉียดหลักเลข 3 นำหน้าขึ้นไปน่าจะรู้จักกันทุกคน
ซึ่งบิวตี้ฟูลดรีมเมอร์ตัวนี้ เป็นภาคหนังโรงภาคที่ 2 ของลามูนี่เอง

แล้วปริศนาทั้งหมดก็ถูกไขกระจ่างด้วยหน้าปกวีดีโอ
(อีกทั้งเป็นโปสเตอร์โฆษณาด้วย) ของเรื่องนี้นี่เอง!





ผ่าง
...
...
...

แค่เนี้ยนะ? ลงทุนหน้าสีคู่เพื่อที่จะบอกใบ้ว่าบอกว่าเพลงจบ
ของลัคกี้สตาร์ตอนสุดท้ายจะเอามาจากลามูหนังโรง? แค่เนี้ย?

ถึงจะไม่อยากคิด แต่มันก็คิดไปได้แค่นั้นน่ะครับทุกท่าน...

ส่วนเหตุผลที่เลือกเพลงนี้ จากการทำอัตวิเคราะห์ (วิเคราะห์เอง)
น่าจะมาจากเนื้อหาของลามูหนังโรงภาคนี้ ได้กล่าวถึงพวกตัวเอก
ที่ติดอยู่ในโลกของความฝันที่มีเนื้อหาวนเวียนอยู่ในช่วงวันเตรียมงานโรงเรียน
ซึ่งก็เหมือนกับเนื้อหาของลัคกี้สตาร์ตอนสุดท้ายนี้ที่อยู่ในช่วงเตรียมงาน
โรงเรียนเหมือนกันกระมัง...

อนึ่ง... คนพากย์เสียงลามู คือคุณ ฮิราโนะ ฟุมิ (เดบิวงานพากย์ปี 1978)
ชื่อคล้ายกันด้วย คงเป็นความบังเอิ๊ญบังเอิญกระมังเนอะ




ก็เป็นอันว่าจบตอน 24 (สุดท้าย) แต่เพียงเท่านี้ครับ
เนื่องด้วยว่าตอนนี้ทั้งตอนเป็นเนื้อหาสดที่ไม่มีในต้นฉบับ
และมีมุขต่างๆ ค่อนข้างน้อย เน้นไปทางการเล่าเรื่องเสียมากกว่า
บทความตอนนี้ก็เลยไม่ค่อยยาวมาก (รู้งี้ก็ไม่น่าจะต้องอู้ไว้นานเนอะ)


สุดท้ายก็คงต้องขอกล่าวคำอำลากันตรงนี้
สำหรับบทความชุดย่อยมุขลัคกี้สตาร์
กระผมคงต้องขอตัวไปก่อน พบกันใหม่ถ้ามีโอกาสครับ


บ๊ายนี---

น้ำมะนาว4-0

 


และแล้วบล็อกอีไตเฮาไดแห่งนี้...
ก็ได้บรรลุวัตถุประสงค์ของการก่อตั้งเมื่อแรกเริ่มเดิมที
จากนี้ไปบล็อกจะทำอะไรต่อก็ยังไม่ได้นึกเหมือนกัน
อาจจะเป็นบทความปลีกลงแบบไม่มีกำหนดแน่นอน
หรืออาจจะเป็นแฟนซับอนิเมเรื่องไห