「JK」


ยะฮู้ ตัดผมแล้วจ้า! (เจ้าของบล็อก)
หลังจากที่ไม่ได้ตัดผมมา.... มากกว่าสิบปีอีกมั้ง
จากผมยาวสลวยเลยก้นกบ ตอนนี้สั้นเหี้ยนเหลือยาวแค่ต้นคอ
ทำเอาเสียสมดุลย์เดินไม่ตรงทางไปหลายวันเลยแฮะ

ฮูเรจบ ถัดมาก็บ่น...
ให้ตายสิ ผู้เขียนคงจะไม่มีบุญกับระบบล็อกจริง
พิมพ์บล็อกเสร็จไปทีนึงแล้ว มันต้องมีเรื่องให้เจ๊งต้องพิมพ์ใหม่ทั้งหมดทุกที
คราวนี้พิมพ์เสร็จ กดเซฟแล้ว เซฟสำเร็จดีปกติ แต่ครั้นมาเปิดเช็คอีกที
ไฟล์หน้า html หน้านั้นเจ๊งแบบเนื้อหาหายไปหมดเลย เฮ้อ

เนื้อความที่อ่านกันตรงนี้เป็นเนื้อความที่พิมพ์รอบสอง
ความละเอียดละออและสละสลวยอาจจะไม่เท่ากับฉบับพิมพ์ครั้งแรก เอาน่าๆ

เอาละ ส่งไม้ต่อให้นายน้ำมะนาว4-0 รับช่วงต่อครับ



โอฮาลัคกี้...

คำทักทายที่แสนจะคิดถึง
สวัสดีครับทุกท่าน กระผมนายน้ำมะนาว4-0 เจ้าเดิม

หลังจากแอบอู้งานได้พักใหญ่เลยเจียดเวลาอู้มานั่งเขียนบล็อกกันซะที
นอกจากเจียดเวลาอู้ ยังต้องคอย ลากถู Genocide Fang เจ้าของบล็อก
ให้มารีบๆ ย่อยมุก LUCKY STAR OVA ซะที เพราะช่วงนี้แกเริ่มฤดูจำศีลซะแล้ว

ก่อนอื่น ต้องพูดออกตัวก่อนเลยว่ามุกใน OVA ตอนนี้
หลายมุกที่เป็นมุกญี่ปุ่นจ๋า ซึ่งนอกจากจะเสียเวลาในการเกริ่นถึงที่มาแล้ว
ยังจะไม่ขำ(ในมุมมองของคนไทย)อีกด้วย เหมือนกับเราเอามุกใน เดี่ยว 7
ไปเล่นให้คนต่างชาติฟัง มันก็ย่อมจะไม่เก๊ตไม่ขำแน่นอน

เอ้า... ถ่างขาๆ
/me หันหน้าไปพึ่งพาเอเลี่ยน

เอาเป็นว่า ย่อยมุกตอนนี้จะขอพูดข้ามทุกมุก Local ในญี่ปุ่น
ที่เห็นแล้วว่าไม่น่าพูดถึงไปก็แล้วกันขอรับ


เริ่มด้วยชื่อตอนของ OVA แผ่นนึ้

「JK」

อะไรหว่า? JOKER?
จริงๆ ก็ไม่ทราบหรอกครับ จนได้อ่านเจอในนิตยสารรายเดือน COMP ACE
เฉลยไว้ว่ามันคือ JOSHI KOUSEI 女子高生 ที่แปลว่า "นักเรียนหญิงม.ปลาย"
แค่ชื่อตอนยังมีการเข้ารหัสกันเลย คิดดู มุกในตอนจะซับซ้อนขนาดไหน


นาทีที่ 4

"สิ้นหวังแล้ววว!!!"

แพ็ตตี้ สิ้นหวังกับปุ่มเนื้อ (นิคคิว) ตรงฝ่าเท้าที่ไม่นุ่มนิ่มของเชอรี่
อันที่จริงเท้าหมามันก็ไม่น่าจะนิ่มนี่นะ ไม่ลองไปจับของแมวคนวาดดูบ้างละ




บล็อกบ้าอะไร ปีนึงจะอัพเดตสักครั้ง สิ้นหวังแย้วววว


บทพูดของแพ็ตตี้นี้เป็นบทพูดประจำตัวของ อ.อิโตชิกิ โนโซมุ
ตัวเอกจากเรื่อง Sayonara Zettsubou Sensei
(ลาก่อน อ.ผู้สิ้นหวัง ของวิบูลย์กิจ)
ซึ่งเคยเป็น Entry หนึ่ง Entry เต็มๆ ในบล็อกอีไตเฮาไดนี้เองครับ




สิ้นหวังแล้ว สิ้นหวังกับอนิเมซีซั่นใหม่
ที่หาเรื่องเน้นเซอร์วิสไม่ค่อยมีแถมมีแต่เลือดสาด



นาทีที่ 8

บนเซอร์เวอร์เกมออนไลน์ลึกลับ ปรากฏภาพปาร์ตี้ 4 สาวหน้าตาคุ้นๆ
ปกติเราทราบกันว่าโคนาตะกับ อ.นานาโกะ เล่นเกมด้วยกันอยู่เป็นปกติแล้ว
แต่วันนี้ลมเพลมพัดอะไร สองพี่น้องฮิอิรางิถึงได้มาเล่นกับเขาด้วยหว่า?




คางามิน ถึงอยู่ในเกมก็ยังน่ารักน่าหยิก


KONAKONA :
"อาจารย์คะ ที่จริงคางามิเค้าเป็นแฟนของนักเขียนนิยาย
ที่มาเขียนบทให้อนิเมที่สร้างมาจากเกมนี้น่ะ"

ติ๊กต่อก ติ๊กต่อก

อนิเมเรื่องนี้คือ Druaga : the Aegis of Uruk ที่ฉายจบไปได้พักโตครับ
และนักเขียนนิยายคนที่ว่าก็คือคุณ กาโต โชจิ ผู้แต่งบท Full metal Panic!
ที่คางามิติดตามอยู่นั่นเอง อย่างนี้สิเรียกว่าแฟนเหนียวแน่น




นอกจากบทอนิเม คุณกาโต โชจิยังเขียนบทให้เกม RPG ฟอร์มใหญ่(เกือบ)ล่าสุด
ชื่อ Infinite Undiscovery ของค่าย SQUARE-ENIX บนเครื่อง XBOX360 ด้วยนะ



นาทีที่ 9

พูดถึงเกมออนไลน์ อ.นานาโกะ ก็บ่นถึงเกมและอนิเมเรื่องนึง
ที่ทำท่าจะเป็นออนไลน์แต่ที่จริงๆ แล้วเป็นออฟไลน์
แถมอาจารย์ยังคิดว่ามันเป็นออนไลน์ไปจริงๆ ซะด้วย
เกมและอนิเมซีรีย์ที่ว่าก็คือ .hack นั่นเองครับ
คิดว่าคงพอเคยได้ยินกันบ้างไม่มากก็น้อย




หนึ่งในเกมที่มีภาคต่อออกมาถี่และเยอะมาก
แต่ยังคงมีกลุ่มแฟนๆ ที่เหนียวแน่น



นาทีที่ 11

ปาร์ตี้ของโคนาตะคิดค้นท่าโพสหลังชนะการต่อสู้





ไม่คุ้นเลยเนาะ แถมมีคนผ่านไปผ่านมาช่วยแจมท่าให้อีก 1 นาย





ก็มาจากไอ้ เรื่องนี้ ↑ นี่แหละครับ
เอาเถอะ ผมว่าผมชินชาแล้ว ถ้าลัคกี้สตาร์ไม่เล่นมุกฮารุฮิเห็นทีจะไม่ได้



นาทีที่ 12

เรื่องยังคงอยู่กับเกมออนไลน์ Druaga
อ.นานาโกะ โชว์โล่แห่งพิซซาล่า ไอเทมแถมจากการสั่งพิซซ่า
โคนาตะก็ไม่น้อยหน้า โชว์ไอเทมแถมจากการสั่งข้าวหน้าไข่ปลาแซลมอนมั่ง




หูย.. พวกจ่ายตังค์แลกไอเทมเกมออนไลน์นี่หว่า


ที่น่าตกใจคือไอเทมที่เอามาโชว์พวกนี้ มีจริงในเกม
Druaga Online : Recovery of Babylim ที่เป็นเกมออนไลน์ในญี่ปุ่นครับ




จะว่าโฆษณาก็คงไม่ได้
เพราะของพวกนี้มันหมดเขตแลกไปตั้งกะอนิเมจบโน่นแหล่ว


การส่งเสริมการขายแบบ Collaboration (ร่วมมือระหว่างบริษัท) นี้กำลังเป็นที่นิยม
อาทิเช่นโฆษณาแฝง PIZZA HUT ที่เราเห็นกันในอนิเม CODE GEASS เอย
โฆษณา COCA-COLA ในเกมออนไลน์อย่าง KART RIDER ของประเทศเกาหลีเอย
โฆษณา COCA-COLA โดยใช้ตัวละครจากเกม grand theft auto (สุดเจ๋ง) เอย

ถ้าเมืองไทยมีเกมออนไลน์ ในอนาคตเราอาจได้ใช้โล่ไก่ย่างห้าดาว
หรือกระบี่(หมี่)หยกแห่งชายสี่หมี่เกี๊ยว อะไรแบบนี้กันบ้างเนอะ



นาทีที่ 13

หลังช่วงใหม่ ดูเหมือนว่าวันนี้สาวๆ ครอบครัวฮิอิรางิจะไปงานเต้นรำกัน
มีแต่คางามิคนเดียวที่ขออยู่เฝ้าบ้านเนื่องจากขี้เกียจ

คุณเธอก็คงจะมีโอกาสได้พักผ่อนอยู่บ้านสบายๆ หรอก
ถ้านังนี่ ↓ ไม่โผล่หัวออกมา




โคนะโคนะปรากฎตัวในฐานะแม่มดผู้ใจดี(?)

"คำปรารถนานั้น เราจะทำให้เป็นจริงเอง"

เสียงสวรรค์ประทานพรปีใหม่ที่ดักแก่ประโยคนี้
มาจากเกม Tokimeki Memorial อันเป็นเกมจีบสาวชื่อดังของค่าย KONAMI ครับ
ใครเคยเล่นเกมต้องเคยได้ยินกันปีละครั้งตอนอีเวนท์ปีใหม่

ส่วนคอสตูมของโคนาตะก็ยังคงเป็นชุดเดิมๆ
นั่นคือชุดของ แม่มดผู้ชั่วร้าย นางาโตะ ยูกิ จาก ฮารุฮิ ตอน 24
+ คทา Staring Inferno อ็อปชั่นคู่มือ



นาทีที่ 15

หลังจากโดนเซ้าซี้แกมบังคับ
คางามิจึงต้องสมัครใจ(?)ไปงานเต้นรำ แม่มดโคนาตะก็ไม่รอช้า
เสกชุดเต้นรำให้ ซึนเดเรลล่า คางามิ เป็นโปรโมชั่นสักหน่อย




ชุดแบบนี้จะไปงานเต้นรำหรือไปงานคอมมิคมาร์เก็ต?


เหมด (สาวใช้) & มิโกะ สองชุดแรกนี่
ท่านว่าเป็นชุด Default เกมไหนๆ ก็ต้องมีเป็นเรื่องพื้นฐาน






ชุดถัดมา มาสเตอร์ โทซากะ ริน จาก Fate/stay night
ถ้าจะใส่ชุดนี้โคนาตะก็ต้องเป็น เซอร์แวนท์ เซเบอร์ ด้วยซี่





และสุดท้ายก็มาจบลงที่ชุด โวคัลลอยด์ ฮัตสึเนะ มิกุ

ฮัตสึเนะ มิกุ คือมาสค็อทคาแร็คเตอร์ของโปรแกรมสังเคราะห์เสียง
สำหรับสร้างเพลงที่ชื่อว่า Vocaloid 2 ครับ ช่วงนี้กำลังฮิตกันน่าดูเลยละ
ส่วนภาพประกอบคงไม่จำเป็นต้องเอามาให้ดู
เพราะคางามิแต่แล้วเหมือนต้นฉบับเดี๊ยะยังไงก็ยังงั้น



นาทีที่ 16

ซี้ซั้วต่าแต่งคอสเพลย์ให้คางามิได้แป๊บๆ
รถม้า(?)ก็มาถึงงานเต้นรำ... เอ่อ เดี๋ยวนะ




โอ้... อายาโนะ ทั้งตอนมีบทแค่นี้จริงๆ น่าสงสาร


งานเต้นรำ... ไม่ใช่นี่หว่า...
ทำเอาตั้งตัวไม่ทันเลยอ๊ะ จู่ๆ เจอมุกกระบือญี่ปุ่นแบบนี้

ตรงนี้เป็นการเล่นมุกภาษาญี่ปุ่นคำว่า บุโตไค ครับ

ที่ตะกี๊โคนาตะเย้วๆ จะพาคางามิไปงาน บุโตไค 舞踏会 นั้น
ตามท้องเรื่องนิทานซินเดอเรล่ามันแปลว่า งานเลี้ยงเต้นรำ
แต่พอมาถึงกลับกลายเป็น บุโตไค 武闘会 ที่แปลว่า งานประลอง ซะฉิบ

ก็เป็นมุกคำพ้องเสียงของญี่ปุ่น สองคำนี้ออกเสียงเหมือนกัน
แต่ความหมายนั่นฤาเป็นคนละซีกโลกเลย

แต่ถึงจะเป็นงานประลอง ก็ยังดันทุรังคงคอนเซปต์ซินเดอเรลล่าไว้
ด้วยการมี เจ้าชายมิซาโอะ เป็นผู้ตัดสินการแข่งเพื่อหาเจ้าสาว (what?)
อีแบบนี้พอถึงเที่ยงคืน เมื่อมนตรากำลังจะคลาย
เจ้าหญิงต้องวิ่งหนีเจ้าชายโดยทิ้งสนับมือ (หรือไม่ก็นวม) ไว้แทนแล้วสิ



นาทีที่ 19

คางามิกลับจากงานเลี้ยงเต้น...ประลอง... อะไรก็ช่างเหอะ
แต่ทุกอย่างจะไม่คลี่คลาย หากคุณเธอไม่ร่าย Reset Spell ด้วยเสียงอันดัง
เพื่อทำให้ความวุ่นวายทุกอย่างกลับสู่สภาพเดิม

พริบตาที่คางามิแหกปากท่องคาถา

...เธอก็ตื่นจากฝันพอดี




คนอารั้ย หน้าตางัวเงียตื่นนอนก็น่ารัก


คางามิละเมองึมงัมไม่เป็นภาษา แต่จากการอ่านปาก
พอจะเดาได้ว่าคาถาที่ต้องทนอายตะโกนออกมานั้นคือประโยคที่ว่า

"อยากแต่งคอสเพลย์~"
(คอสเพลย์ ชิไต้~ コスプレしたい～)

อืม... ถึงกับเก็บเอาไปฝันแบบนี้
แสดงว่าถูกโคนาตะปลูกฝังจิตใต้สำนึกไปโดยไม่รู้ตัวซะแล้วสินะ




พยานในที่เกิดเหตุ ผู้รู้เห็นเหตุการณ์ทั้งหมด


ซึคาสะ "ไม่เป็นไรนะคะพี่ หนูเป็นคนปากแข็งค่ะ"
คางามิ "ไม่ ไม่ใช่น้า"
ซึคาสะ "จริงด้วยต้องเมลไปหาโคนะจังซะหน่อย"

ฮ่ะๆ นานๆ ที ซึคาสะจะมีเรื่องไว้บลัฟพี่สาวบ้าง

อนึ่ง เสียงนาฬิกาประกอบฉากหลัง เป็นของซีรีย์หนังฝรั่ง 24 (ทเวนตี้โฟร์)
ที่เคยนับถอยหลังตอนจัดงานเลี้ยงวันเกิดให้โคนาตะในตอนที่ 17 ครับ
มุกนี้เล่นได้ถึงสองทีเลยแฮะ



นาทีที่ 21

"Super Ultra Miracle Eccentric Special Serve" ของโคนาตะ





จริงๆ ก็แค่ลูกเสิร์ฟโด่งธรรมดา
เพียงใส่ชื่อท่าก็สามารถเพิ่มพลังทำลายได้ถึง 30%

แต่สาเหตุหนึ่งอาจเพราะท่านี้เป็นท่าไม้ตายของพระเจ้าก็ได้นะเออ




"Super Ultra Miracle Eccentric Special Serve" ปิงปองเวอร์ชั่น


ชื่อท่าเดียวกัน ใช้ได้กับทั้งปิงปองและวอลเลย์บอล
ท่าหากินมาตรฐานแบบหมัดดาวตกเปกาซัสนี่เอง



นาทีเดียวกันหลังจากลูกเสิร์ฟไม้ตายใช้ไม่ได้ผล
ทำเอาโคนาตะถึงกับต้องงัด ท่าไม้ตายประสาน มาใช้




ไกอา แมช ออลเทก้า ... Jet Stream Attack!!


นึกว่าตอนนี้จะไม่มีมุก Gundam หลุดมาแล้วเชียว
Jet Stream Attack เป็นการโจมตีประสานของกลุ่มที่มีชื่อว่า สามดาวดำ
ซึ่งเป็นเอซไพล็อตของกองกำลังฝั่งซีออนตามเนื้อหากันดั้มภาคแรกครับ
ลักษณะเด่นของฟอร์เมชั่นนี้ก็คือ การเรียงตัวโมบิลสูทเป็นเส้นตรง
พุ่งเข้าหาศัตรู แล้วจู่โจมตามลำดับด้วยรูปแบบที่ตายตัว
ว่ากันว่าเป็นการโจมตีที่ไร้เทียมทานเลยทีเดียวเจียว

ไม่รู้จักเกลกุ๊กไม่เป็นไร แต่ถ้าไม่รู้จักโดมสามตัวนี้ถือว่าไม่ใช่แฟนกันดั้ม


ไอ้ท่าเนี้ยให้พูดจริงๆ
มันก็เป็นแค่การจู่โจมแบบ 3 ต่อ 1 ธรรมดานั่นละครับ
เพราะศัตรูมีแค่ตัวเดียว แถมโมบิลสูทที่พวกพี่ใช้ก็เร็วกว่าชาวบ้านสมัยนั้น
พูดง่ายๆ คืออาศัยความเร็วที่เหนือกว่าไล่บี้ศัตรูทีละตัวน่ะแหละ

ไม่ ไม่ ไม่เรียกว่ารุม
แบบนี้เค้าเรียก "รวมกำลังกำราบมารยุทธภพ"



นาทีที่ 22




โบ๊ะ! จงความจำเสื่อม แล้วลืมเรื่องเมื่อคืนไปซะ!!


ซึคาสะได้รับความเสียหายจากคางามินเสิร์ฟเข้าเต็มหน้า
คาดว่าเป็นการเอาคืนโทษฐานปากโป้งเรื่องที่นอนละเมอ




งื้อ~ น่ารัก~ น่าสงสาร~ น่ารัก~ น่าสงสาร~


เห็นซึ่คาสะร้องไห้น้ำตาหยดแหมะ โคนาตะจึงเล่นมุกทันควัน

โคนาตะ "ต้องร้องไห้สิ ก็เป็นผู้หญิงนี่นา"

บทพูดของโคนาตะและเพลงประกอบตรงนี้
เป็นการล้อเลียนเรื่อง Attack No.1
การ์ตูนวอลเลย์บอลสุดคลาสสิคของญี่ปุ่น
เคยกล่าวถึงไปแล้วครั้งหนึ่งในตอนที่ 7 ครับ



นาทีที่ 25

ตัดมาที่ภาพโคนาตะล้มลงกลางทางบนภูเขาอย่างไร้ปี่ไร้ขลุ่ย




"สวรรค์ได้ทอดทิ้งพวกเราแล้ว"
天は我々を見放した

ประโยคที่โคนาตะแหกปากโวยวายออกมานี้
เป็นประโยคเด็ดจากหนังสงครามช่วงปี 70
ชื่อเรื่องว่า ฮัคโคดะซัง 八甲田山 (ภูเขาฮัคโคดะ)

เป็นฉากที่ผู้กองทหารในเรื่อง
สูญเสียลูกน้องใต้บังคับบัญชาไปทีละคนต่อหน้าต่อตา
ท่ามกลางความหนาวเหน็บของยอดภูเขาหิมะฮัคโคดะ
เขาจึงตัดสินใจฆ่าตัวตายเพื่อรับผิดชอบต่อเรื่องที่เกิดขึ้น
ก่อนตายก็ได้พูดประโยคนี้เป็นการสั่งเสียและตัดพ้อต่อโชคชะตา
ว่ากันว่าเป็นประโยคยอดฮิตอยู่หลายปีหลังจากหนังเข้าโรง

ก็เข้าใจว่าจะเล่นมุกเอาบรรยากาศ
แต่เล่นพูดเป็นลางแบบนี้ไม่สวยนะโคนาตะ
แล้วไอ้หนังนั่นมันก็ตั้งแต่เมื่อ 30 ปีก่อน ยังอุตส่าห์ได้ดูกับเขาด้วยแน่ะ


เรื่องของเรื่องคือวันนี้โรงเรียนของพวกโคนาตะจะมาเข้าค่ายพักแรมกัน
แต่กลุ่มสี่สาวของเราดันมาหลงทางกลางป่าซะได้
ต้นเหตุก็เพราะโคนาตะลืมเข็มทิศกับแผนที่ไว้บนรถบัสนี่แหละ
หนำซ้ำยัยโคนาตะดันพาเพื่อนๆ ที่เหลือเดินขึ้นเขาให้หลงซ้ำสองกันไปอีก
คางามิซึ่งอดรนทนไม่ไหว จึงต้องเผยอปากถามเพื่อนตัวแสบ

คางามิ "ทำไมถึงเลือกมาทางขึ้นเขาล่ะ"
โคนาตะ "จู่ๆ เกิดอยากปีนเขาขึ้นมาน่ะ"
คางามิ "แล้วจะปีนเขาไปทำไมยะ"




"ทำไมน่ะเหรอ ก็เพราะมันอยู่ตรงนั้นน่ะสิ"


ประโยค "ก็เพราะมันอยู่ตรงนั้นน่ะสิ" ที่โคนาตะพูด
เป็นวลียอดฮิตของเหล่านักปีนเขา เจ้าของวลีเป็นนักปีนชาวสหราชอาณาจักร
ชื่อ จอร์จ มัลเลอรี่ (George Mallory) ซึ่งเขาตอบคำถามที่ว่า

"Why do you want to climb Mt. Everest?"
(ทำไมคุณถึงอยากปีนเขาเอเวอร์เรสท์)

ด้วยวลี "Because it is there" (ก็เพราะมันอยู่ตรงนั้นน่ะสิ)




George Herbert Leigh Mallory
(18 June 1886 – 8 June/9 June 1924)



นาทีที่ 28

สรุปแล้วหลงครับ... หลงยาว... หลงลึก... หลงสนิท...
หลงกันจนค่ำจนมืด แต่ในสภาพวิกฤติเฉียดตายแบบนี้
โคนาตะยังทะลึ่งยิงมุกไม่เข้าท่าได้ลงคอ




โคนาตะ
"ถ้าเห็นดาวมรณะข้างดาวเหนือเมื่อไหร่จงมีชีวิตให้ถึงที่สุด"


แฟนการ์ตูนเก่าคงรู้กันดีว่า มุกดาวมรณะนั้นมาจากเรื่อง
ฤทธิหมัดดาวเหนือ 北斗の拳 นั่นเองครับ
ในเรื่องบอกไว้ว่าถ้าใครมองเห็นดาวดวงที่ 8 ที่อยู่ข้างๆ กลุ่มดาวเหนือเมื่อใด
แสดงว่าคนนั้นกำลังจะตาย จึงเรียกดาวดวงนั้นว่า ดาวมรณะ 死桃星

ไอ้ดาวมรณะนั้นมันมีอยู่จริงนะเออ ไม่ใช่แค่เรื่องแต่ง





เจ็ดดาวเหนือ หรือกลุ่มดาวคันไถในความเชื่อแบบไทย
จุดที่ในเรื่องอ้างว่าจะมองเห็นดาวมรณะ คือจุดใกล้ๆ ดาว Mizar ตามรูป ↑
ทีนี้หลักฐานจากการถ่ายรูปกลุ่มดาวเหนือด้วยกล้องโทรทรรศน์กำลังสูงพบว่า





มันมีดาวอีกดวงหนึ่งอยู่ใกล้ๆ ดาว Mizar ด้วยจริงๆ
ทางดาราศาสตร์ตั้งชื่อให้ว่า ดาว Alcol (อัลโกล)
แต่เมื่อมองด้วยสายตาปกติ จะโดนความสว่างของดาว Mizar บดบัง

ตามหลักฐานความเชื่อทางดาราศาสตร์หลายๆ ชาติ
ระบุถึงดาว Alcol ตรงกันว่า ในสมัยก่อนคนต้องเดินทางกลางคืนบ่อย
และยังไม่มีเครื่องอำนวยความสะดวกคอยให้แสงสว่างเหมือนกับปัจจุบัน
ด้วยเหตุนี้เอง สายตาคนสมัยก่อนจึงมองเห็นในความมืดได้ดีกว่า
และสามารถมองเห็น ดาว Alcol ได้ด้วยตาเปล่า

บางประเทศใช้ดาว Alcol
เป็นเครื่องวัดความสามารถในการมองเห็นของสายตาด้วยครับ

แต่ถ้ามองเห็นแล้วต้องตายแบบนี้
มันก็ไม่ใช่ "ตาดีได้ ตาร้ายเสีย"
แต่เป็น "ตาดีตาย ตาร้ายรอด" แล้วสินะ





โคนาตะ "สวรรค์ได้ทอดทิ้งพวกเราแล้ว~~~"
คางามิ "ก็แล้วมันเพราะใครกันเล่า~~~"



นาทีที่ 29

ยัง ยังหลงกันอยู่ แต่โคนาตะว่างจัด เดินพลางเล่าเรื่องผีพลาง
เพื่อ Build อารมณ์รอบดึกเพิ่มเกจความกังวลให้เพื่อนๆ




โคนาตะ "เรื่องที่ 18..."


รูปแบบการเล่าเรื่องผีสางอย่างโคนาตะทำ
คือเล่าไปนับจำนวนเรื่องไปนี้เรียกว่า
เฮียกคุโมโนะงาตาริ 百物語 (ร้อยเรื่องภูตผี)
ซึ่งมีวิธีเล่น(?)จริงๆ เป็นเรื่องเป็นราวครับ

ขั้นตอนปฏิบัติของเฮียคกุโมโนะงาตารินั้น
เริ่มจากให้สมาชิกทั้งหมดนั่งล้อมวงกัน แล้วจุดเทียนเอาไว้ 100 เล่ม
จากนั้นให้เหล่าสมาชิกผลัดกันเล่าเรื่องผีทีละเรื่อง
เมื่อเล่าจบ 1 เรื่อง ก็ให้ดับเทียน 1 เล่ม ทำซ้ำไปเรื่อยๆ จนครบ 100

ว่ากันว่า เมื่อเรื่องเล่าเรื่องที่ 100 จบ และเทียนเล่มสุดท้ายดับลง...


... มันจะมีผีออกมาจริงๆ ...




กรี๊ดดดดส์~~


โคนาตะ
"เอ๊~ เล่าถึงเรื่องที่เท่าไหร่แล้วหว่า... เรื่องที่ 16 มั้ง"

เล่นนับถอยหลังแบบนี้ เ่ล่าทั้งคืนก็ไม่ครบร้อย



นาทีที่ 31
(ยังไม่จบอีกเรอะ ยาวสมเป็น OVA)

จู่ๆ ลัคกี้สตาร์ก็เปลี่ยนสไตล์การเล่าซะงั้น
ภาพกลายเป็นโทนสยองสีหม่นๆ




เขียนว่า "เพ็ทช็อป" (Pet Shop)


กรอบคำพูดและฟิล์มกระตุกๆ เป็นช่วงแบบนี้
เป็นการล้อเลียนเรื่อง Sayonara Zettsubou Sensei เวอร์ชั่นอนิเม
ที่กำกับโดยทีมงาน SHAFT ครับ




เขียนว่า "สิ้นหวังแล้ว!"


วู้ เซ็ตสึโบโดนสองทีเลยแฮะ... สิ้นหวังแย้วว~!!



นาทีที่ 32

เรื่องมันมีอยู่ว่า วันนี้จู่ๆ โคนาตะก็ชวนเพื่อนๆ มา้ร้านสัตว์เลี้ยง
ถึงคางามิจะอิดออด แต่สุดท้ายสี่สาวก็ไปถึงร้านเป้าหมาย

และเมดเลย์ล้อเลียนชุดใหญ่ได้เริ่มขึ้น...





โคนาตะ
"ที่อยากดูน่ะ ตัวนี้"




คางามิ
"บอกก่อนนะว่าแมวตัวนี้ไม่ใช่แม่มด อย่าไปแกล้งเชียว"




โคนาตะ
"รู้แล้วน่า ไม่เอาวิญญาณไปหรอก"


ฮะเหย...
คุณคาโต้ เอมิริคงต้องตะโกนดังๆ ในใจ
"โอ๊ว มันเล่นตูแล้ว"


แมวดำที่ถูกเข้าใจผิดว่าเป็นแม่มด และถูกแย่งเอาวิญญาณไป
แมวดำแบบนี้มีอยู่ตัวเดียวเลย




ขวาล่างครับ ขวาล่าง ดูที่มุมขวาล่างของภาพ


เหมียวน้อย แบลร์ จากเรื่อง SOUL EATER นี่เอง

ในเรื่องแบลร์เป็นแมวดำที่ใช้เวทมนตร์คาถาได้
แถมยังแปลงร่างเป็นมนุษย์ได้ จึงทำให้พวกตัวเอกเข้าใจผิดว่าเป็นแม่มด
และคนพากย์แบลร์ก็ไม่ใช่ใครอื่น
คุณ คาโต้ เอมิริ เ้จ้าของเสียง ฮิอิรางิ คางามิ ของเรานี่เองแหละ

...โอ้ มุกนักพากย์มาอยู่ท้ายเรื่องนี่เอง





แบลร์ในร่างมนุษย์... ถึงจะไม่มีบทเด่นชัด
แต่ในเรื่องก็รับหน้าที่แจกเซอร์วิสซีนซะเป็นส่วนใหญ่


ถัดมา
ชิราอิชิขอมีบทพูดมั่งว้อยยย!




"ชั้นคือ เซโร่!! ชั้นกลับมาแล้ว!!"




"จะใช้งานให้โทรมเป็นผ้าขี้ริ้วเลย"


2 ประโยคนี้เป็นบทพูดของ ลูลูช พระเอกสุดหล่อ
จากเรื่อง CODE GEASS : Lelouch of Rebelion R2
ซึ่งมีอีกตัวตนหนึ่งในฐานะบุรุษหน้ากาก เซโร่ ประมุขแห่งภาคีอัศวินดำ

รู้สึกชิราอิชิจะตัวตนจางลงไปทุกทีๆ
(ใครสังเกตเห็นมั่งว่าตอนแข่งวอลเลย์บอลไอ้หมอนี่ก็อยู่ในฉาก)
จนต้องไปยืมเอาคราบของตัวละครดังแห่งปีมาสวมแทนแล้วหรือไร
...น่าจ๋งจ๋าน


มุกถัดมา




"คุณมิยูกิน่ะ
เค้าเป็นถึงเจ้าหญิงเสียงเพลงแห่งทางช้างเผือก"


เจ้าหญิงเสียงเพลงแห่งทางช้างเผือก 銀河の歌姫
หรือ Songstress of the Milky Way ในคำภาษาอังกฤษ
(ไม่รู้จะแปลให้สละสลวยว่ายังไงดีเหมือนกันครับ)

ก็ต้องไม่พ้น เชอริล โนม (Sheryl Nome)
จากอนิเมเรื่อง MACROSS FRONTIER ที่เพิ่งจบไปในคูลที่ผ่านมาครับ




หรู-เริ่ด-เชิด-หยิ่ง คือคำบรรยายของอาเจ๊คนขวา
ฉลาด-เรียบร้อย-อ่อนหวาน-ถ่อมตัว คือคำบรรยายของแม่หนูคนซ้าย
แต่ชุดมันไม่ใช่ง่ะ มันไม่ช่ายยยย~


คนให้เสียง เชอริล โนม (เฉพาะส่วนบทพูด)
ก็คือคุณ เอนโด อายะ เจ้าของเสียงมิยูกิซังของเรานี่แล

... ฮู้ย ยิงมุกนักพากย์ักันยกใหญ่

มุกถัดมา เข้าใจได้ด้วยภาพ




"นี่คือกบที่มีชื่อเสียงที่สุดในเพโคโพน"

ที่ว่ามีชื่อเสียงที่สุดในเพโคโพนอันนี้สงสัยจะเถียงไม่ได้
มันบุกรุกไปถึงแม้แต่ในหนังสือการ์ตูนกำลังภายใน
ของประเทศฮ่องกงเลยเชียวแหละ


oO(คุณว่าไอ้กบตัวนี้ กับ
กบเคอร์มิทใน Sesame Street อะไรดังกว่ากัน?)






สารภาพตามตรงว่า ไม่รู้เลยจริงๆ ว่าไอ้นี่มันมาจากไหน
จนกระทั่งไล่หาข้อมูลแทบแย่ถึงรู้ว่าคือ เจ้านี่ ↓





มุจาคิ ปิศาจควบคุมความฝัน โผล่ในในอนิเมหนังโรง
Urusei Yatsura 2 : Beautiful Dreamer (หรือลามูนั่นเอง)

ภาคเดียวกับที่เอาเพลง Ai Wa Boomerang (ความรักคือบูมเมอแรง)
มาใช้เป็นเพลงจบของ LUCKY STAR ตอนที่ 24 นั่นเลย

สงสัยทีมงานจะชอบลามูภาคหนังโรงตอนนี้เป็นพิเศษ...


ก็หมดมุกหลักๆ ที่น่าสนใจของเนื้อหาหลักแต่เพียงเท่านี้ครับ
แต่ชะเอิงเอย ลัคกี้สตาร์จะสมบูรณ์เสียไม่ได้ถ้าขาด...


LUCKY CHANNEL





เวอร์ชั่นประหยัดแรงทีมงานวาดภาพ
แต่มาเหนื่อยแรงคุณ คอนโนะ ฮิโรมิ (อากิระ)
กับคุณ ชิราอิชิ มิโนรุ (ชิราอิชิ) แทน

เนื้อหาไม่มีอะไรมากครับ ตลกแดกไปวันๆ
แต่ที่น่าสนใจคือ เพลง Ending Theme 愛を取り戻せ！
(Ai Wo Torimodose! เอาความรักกลับคืนมา!)
ทีเ่ป็นเพลงเปิดของอนิเม ฤทธิหมัดดาวเหนือ เวอร์ชั่นทีวีชุดแรกสุด

กระผมเองไปคาราโอเกะคราใด ค้องโดนเพลงนี้เป็นเพลงบังคับประจำ
ไม่กดใส่เองก็ก็จะมีคนกดใส่ให้ทู้กที-- เอ้า You Wa Shock!



ฟู่--- กว่าจะจบ
ยาวเอาเรื่องเลยทีเดียว แถมอุดมด้วยมุกดักกัดดักแก่เต็มไปหมด
เล่นเอาอู้ไม่ยอมเขียนไปหลายวันเลยเชียวครับกว่าจะตั้งลำได้
(และนาย Genocide Fang ก็อู้ไม่ยอมอัพไปอีกเป็นเดือน)

เอาละครับ คงต้องกล่าวลากับทุกท่านอีกครั้ง
จนกว่าเจ้าของบล็อกจะหาเรื่องเสียเวลาตัวเองให้ต้องมาเขียนบล็อกนี่อีก



บ๊ายนี---

「聖なる夜のらき☆すた」


โอฮาลัคกี้---

ถึงแม้ในขณะที่พิมพ์บล็อกอยู่นี่จะเป็นแค่วันที่ 21 ธันวา
แต่ก็สุขสันต์วันคริสต์มาสและวันปีใหม่ล่วงหน้ากันซะก่อนจะไม่มีโอกาส ถ้าอย่างไรก็เที่ยวกับให้สนุกและระมัดระวังตัวเองให้ดีด้วย
ไปไหว้พระปีใหม่แบบโคนาตะ หรือกลับไปเยี่ยมญาติแบบมิยูกิก็ไม่เลวนะ

และที่สำคัญ "อย่าลืมไปใช้สิทธิ์ในวันอาทิตย์ที่จะถึงนี้" ด้วยละจ้า



ก็มาถึง Entry ประกาศผลผู้ได้รับรางวัลจากเกมร่วมสนุก
"ลำนำแห่งลัคกี้สตาร์" ที่ผ่านไปใน Entry ที่แล้ว

ข่าวดีก็คือ นายน้ำมะนาว4-0 อุตส่าห์ไปหาของรางวัลเพิ่มมาได้ชิ้นนึง
ถึงจะเป็นแค่ของเล็กๆ น้อยๆ แต่ก็เป็นสินน้ำใจที่น่ารักดีไม่หยอกครับ





ฟิกเกอร์โคนาตะจิ๋ว ขนาด 1 ต่อ.... เท่าไหร่หว่า ไม่รู้แฮะ
คือขนาดจริงๆ มันสูงประมาณ 7-8 เซนต์... งั้นก็ 1 : 20 ได้มั้ง?

ฟิกเกอร์ตัวนี้เป็นของที่มาในกล่อง らき☆すた おきらくBOX 泉こなた編
(ลัคกี้สตาร์ โอคิราคุบ็อกซ์ เวอร์ชั่นอิซึมิ โคนาตะ)
ซึ่งในกล่องจะมีของหลายๆ อย่างมาให้ แต่ของเหล่านั้นไม่เหลือแล้วครับ
จะเหลือก็แต่ฟิกเกอร์ตัวน้อยตัวนี้ตัวเดียวเท่านั้น

รูปถ่ายกล่องจริงๆ ให้ไปเลยทั้งกล่องทั้งฟิกเกอร์ครับ
เอาโคนาตะจิ๋วมาเขี่ยเล่น แล้วเอากล่องไปตั้งโชว์ก็โก้ดีไม่หยอก


ก็ต้องขอบคุณนายน้ำมะนาว4-0 สำหรับของชำร่วยงานแต่งชิ้นนี้
ก็สรุปว่ารวมมีรางวัลทั้งหมด 3 ชิ้นที่จะทำการแจกในครั้งนี้ละ...

พร้อมแล้วก็มาฟังผลประกาศรางวัลกันเลยดีกว่าเนาะ




รางวัลแรก

น้ำมะนาว4-0's Award Winning ชิ้นที่ 1





การ์ดลัคกี้สตาร์คาแร็คเตอร์เป็นฟอยด์เลเซอร์ ทั้งหมด 10 ใบ
บทกลอนที่ได้รับรางวัลได้แก่....

มาถึงรางวัลต่อมา

น้ำมะนาว4-0's Award Winning ชิ้นที่ 2





ฟิกเกอร์จิ๋ว อิซึมิ โคนาตะ พร้อมกล่อง OKIRAKU BOX
บทกลอนที่ได้รับรางวัล ได้แก่....



"Lucky star การ์ตูนแนวแปลกใหม่
ชายคนใดได้อ่านเป็นวาบหวาม
หญิงคนใดดูแล้วต้องบ้าตาม
ไม่มากความแต่มากด้วยฮาเฮ

ซึ่นเดเระ โลลิ โอตาคุ
มิโนรุ ตัวประกอบ ขาไม่เป๋
แล้ว เกี่ยวไหม ที่พูดมา มั่วทั้งเพ
โอฮา ลัคกี้ เฮ ฮาสุดตรีน

โคนาตะ เจ้าแม่โอตาคุ
สึคาสะมิโกะเปิ่นไม่ถือศีล
คางามิซึ่นเดเระจอมกวนทีน
ทุกคนอาจได้ปีนขึ้นคานทอง

มิยูกิสาวซุ่มหุ่นแอบอึ๋ม
มินามินั่งซึมเพราะอกหมอง
ยูทากะโลลิแอบหมายปอง
มินามิคู่วายเธอตลอดกาล

อนิจจามิโนรุแสนโศกเศร้า
ต้องขัดเกลาปะทะอากิระน่าสงสาร
แต่ตัวเธอใช่ย่อยหนักเอาการ
ฝืนสังขารมากไปไม่ดีเลย

สุดท้ายนี้ลัคกี้สตาร์แม้ลาจอ
แต่ยังขอจดจำไม่ลืมเฉย
ทุกตัวละครตราตรึงในใจเช่นเคย
ดาวนำโชคเอยจงนำทางแก่พวกเรา"


ของคุณ ice
ice_cheer@hotmail.com

ครับผม

เจ้านี้บอกอยากได้หนังสือ อย่าเศร้าใจไปเน้อ
เอาฟิกเกอร์น่ารักๆ ไปนอนกอด(?)แทนก็แล้วกัน
เจ้าตัวน้ำมะนาวไม่สามารถมาพูดคุยอะไรได้เช่นเดิมครับ
... น่าเสียดายๆ




และมาถึงรางวัลสุดท้ายเตรง เตร่ง เตร๊ง

Genocide Fang's Award Winning





หนังสือรวมกราฟฟิคอิลลัสต์จากเรื่องลัคกี้สตาร์ (เวอร์ชั่นภาษาจีน... ฮา)
บทกลอนที่ได้รับรางวัล ได้แก่....



"สักวา พาเพลิน มาเดินป่า
มาเดินซ่า หาของ ที่ปองไว้
มันคือน้ำ จากป่า ภูเขาไง
ภูเขาไฟ ฟูจี ที่นี่เลย

โอ้ตัวหนอ ตัวเรา เศร้าอนาถ
เป็นข้าบาท ถาดถอง ตะกองเสย
คุณนะคุณ อากิระ ชะชะเอย
ไม่ต้องเผย เลยเล่า ก็เข้าใจ

คิดสินะ จะสลัด จะคัดทิ้ง
คิดสินะ คิดจริงจริง อยู่ใช่ไหม
ฉันก็คิด คิดแค้น แน่นฤทัย
รอดกลับไป คงได้ เห็นดีกัน..

เดินฉันเดิน เดินดุ่ม ให้กลุ้มจิต
เสียงหายใจ ฟุดฟิด ที่คิดนั่น
โอ้ โย้ โย๋ นั่นหมี อยู่ตรงนั้น
โอ้ฉิบหาย วายพลัน ละนั่นตู

คิดจะเดิน เข้าไปทัก แม่ดอกอ้อ
อย่ามาล้อ เล่นสิฟะ ไอ้หน้าหมู
เห็นข้าเป็น ตัวตลก รึไงยู
ถ้าให้ตู เดินไปทัก คงจักตาย

คิดสิคิด คิด คิด คิดให้หนัก
คิดสิคิด คัก คัก ลักลั่นหลาย
คิดสิคิด แผนแผน จะหนีตาย
คิดสิคิด ตายตาย แน่แน่ตู

แล้วก็ตัด ตัดสติ ไม่คิดกลับ
ถ้าตูกลับ ไปได้ นะคุณหนู
ตูจะสับ ตูจะถอง แม่โฉมตรู
ตูจะสู้ กับหมี ซักทีนา

กระโดดถีบ หนีบปาก ขากเสลด
โกอะเฮ่ด เด๊ดก็เสี่ยง ซักเปรี้ยงหนา
กระโดดต่อย กระโดดตบ ให้ครบท่า
ตูขอบ้า ท้าแลก ให้แตกกัน

โดนหมีตบ สลบนิ่ง ไม่ติงไหว
ชีวิตตู อยู่ไป ทำไมนั่น
อยากจะฆ่า ก็ฆ่า อย่าช้าพลัน
ตัวตูนั้น ไร้คน จะสนใจ

มันคงจบ สลบนิ่ง โดนหมีหม่ำ
ใครพบก็ อย่าซ้ำ จะได้ไหม
ศพของข้า หินขาว ผู้ก๊าวใจ
สถิตใน ป่าเขา ลำเนาพง

แล้วจู่จู่ ก็รู้ ว่ายังอยู่
ชีวิตตู ยังไม่สิ้น ยังดิ้นด้ง
นี่ตูรอด ปลอดอยู่ ยังมั่นคง
นึกว่าลง ขุมนรก ตลกจริง

แล้วพาร่าง โง่นโง่น งะงงหงก
สกปรก สกกะเปรอะ เละเลอะยิ่ง
เดินไปหา น้ำกลางป่า ให้ดาลิ้ง..
แล้วก็ปิ๊ง นั่นไง มันใช่เลย

แล้วตักน้ำ ใส่ขวด ช่างปวดจิต
โอ้ชีวิต ขี้ข้า พับผ่าเอ๋ย
ข้าขอสัญ ญากับ ท้องฟ้าเอย
ข้าไม่เคย ทำอะไร ยิ่งใหญ่มา

ว่าถ้าได้ กลับถึง จะบึ่งรี่
จะส่งน้ำ ให้ยาหยี ไม่มีช้า
จะส่งน้ำ ให้เธอกิน นะแก้วตา
แล้วตัวข้า หินขาว จะขอจร......"


ของคุณนิเกะ
n_armsang@yahoo.com

ครับ


Genocide Fang's Comment

"พูดเล่นๆ เรื่องนิราศท่องป่าชิราอิชิ ดันมีคนบ้าจี้แต่งเข้ามาจริงๆ...
แต่ก็อ่านไปยิ้มไปได้เพราะแต่งได้สนุกจริงๆ บรรยายได้เห็นภาพทุกช็อต
โดยเฉพาะเรื่องเล่นเสียงสัมผัสนี่ คงต้องยกนิ้วโป้งให้สองนิ้วโตๆ เลย"

Two Thumbs Up!! (เยี่ยมครับ!!)
รับหนังสือจากเจ้าของบล็อกไปเลยหนึ่งเล่ม

ทั้งสามท่านที่ได้รับรางวัล รบกวนเมล์กลับมาหาเจ้าของบล็อกได้ที่
genocidefang@hotmail.com
โดยแจ้งที่อยู่เข้ามาทางเมล์เพื่อที่จะได้ส่งของรางวัลไปให้ได้ครับผม

ตอนแรกกะว่าจะส่งไปให้ถึงในคืนวันคริสต์มาสอีฟ
แต่ช่วงวันที่ 22-23 มันดันเป็นวันหยุดเสาร์-อาทิตย์
ดังนั้นคงจะส่งให้ได้เร็วที่สุดคือวันจันทร์ที่ 24 ครับ
ถ้าโชคดีก็คงจะไปถึงทันวันคริสต์มาส หรือไม่ก็ถัดจากนั้นวันสองวันกระมัง


สำหรับคนที่ไม่ได้รางวัลอะไรก็อย่าเสียใจเน้อ
กลอนของทุกๆ ท่าน ผู้เขียนและนายน้ำมะนาวอ่านอย่างตั้งใจทุกตัวอักษร
ไว้โอกาสหน้ามีเกมชิงรางวัลอะไรสนุกๆ อีก(?) ค่อยมาท้าทายกันใหม่จ้า

สุดท้ายนี้ทางเจ้าของบล็อก (Genocdie Fang) และนายน้ำมะนาว
ก็ต้องขอขอบพระคุณผู้อ่านทุกท่านอีกครั้งที่กรุณาติดตามอ่านมาตลอดครับ
ช่วงหลังจากนี้ไป ทั้งเจ้าของบล็อกและนายน้ำมะนาวจะมีงานแปลประจำ
เข้าต่อเนื่องนคาดว่าคงไม่มีเวลามาอัพบล็อก (อย่างน้อยๆ ก็อีกพักโต)

ในภายภาคหน้าถ้ามีเวลาและโอกาสงามๆ
จะกลับมาแต่งแต้มสีสันสนุกๆ ให้บล็อกนี้อีกครั้งอย่างแน่นอน

...ตราบเท่าที่จิตใจรักสนุกของเจ้าของบล็อกยังไม่จางหายไปไหน =)




では、みなさん。よいお年を！
(ขอให้ปีหน้าเป็นปีที่ดีสำหรับทุกๆ ท่านครับ)



**edit**

นึกได้ว่ามีคนถามไว้ใน Entry ก่อนว่าชื่อบล็อก "อีไตเฮาได"
หมายความว่าอะไรและมีที่มาจากไหน...
ลองทายดูสิครับ เดี๋ยวจะมาเฉลย

หรือใครมีคำถามอะไรคาใจอยากถามอีกก็ถามได้เลยครับ

「らき☆すたの詩」


โอฮาลัคกี้---

และแล้วบทความย่อยมุขลัคกี้สตาร์ทั้งหมด 24 ตอนก็เขียนจนจบ
ช่างเป็นช่วงเวลาที่ยาวนานและเหนื่อยยากเหลือหลาย
ใครจะไปรู้ว่าตอนหลังๆ มุขมันจะทั้งยากทั้งเยอะจนต้องใช้เวลากะมันมากโข
(ยิ่งช่วงที่ทำ DOJIN WORK ควบด้วยนั่น หัวปั่นทุกสัปดาห์ :P )
ถ้าไม่มีนายน้ำมะนาวช่วยละก็ ไม่มีทางได้ออกมาเป็นบล็อกนี้แน่ครับ

ที่จะลืมพูดถึงไม่ได้เลย ก็คือท่านผู้อ่านทุกท่านนี่แหละ
คอมเมนต์ทุกคอมเมนต์ที่ฝากไว้ ช่างเป็นพลังงานขับเคลื่อนที่ยิ่งใหญ่
สำหรับเจ้าของบล็อกและผู้ช่วยทุกท่านเหลือเกิน
ตอนนั่งเขียนบทความ แค่ได้นึกว่าท่านผู้อ่านทุกท่าน
จะเขียนคอมเมนต์กันว่าอย่างไรบ้าง
กำลังใจที่จะเขียนให้เสร็จก็ท่วมท้นแล้วครับ


ไหนๆ ลัคกี้สตาร์จบแล้ว ก็ให้มันเป็น Grand Finale เลยดีกว่า
ผู้เขียน (และคู่หู) อยากหาอะไรสนุกๆ ทำ
ก็เลยจัดเป็นเกมร่วมสนุกเล็กๆ น้อยๆ กันขึ้นมา

การร่วมสนุกครั้งนี้ มีของรางวัลให้ด้วยนะเออ
มี 2 รางวัล อันได้แก่รางวัลของฝ่ายผู้เขียน (Genocide Fang)
และรางวัลของฝั่งนายน้ำมะนาว4-0

มาดูรางวัลแรกกัน






น้ำมะนาว4-0's Award

เริ่มจากทางของรางวัลของนายน้ำมะนาว4-0
การ์ดที่เห็นทั้งหมดนี่เป็นส่วนหนึ่งของการ์ดชุด
PROJECT REVOLUTION Lucky Star Platinum Pack





ซึ่งตัวการ์ดจริงๆ เป็นการ์ดเกมของค่าย Broccoli
และเป็นชุด Limited Edition ที่จะมีแต่การ์ดที่เกี่ยวข้องกับ
เรื่อง Lucky Star ล้วนๆ ทั้งชุด นายน้ำมะนาวได้มา
เมื่อตอนไปเที่ยวครั้งเดือนสิงหาที่ผ่านมานี่แล

จะสังเกตว่ารูปบนการ์ดสะท้อนแสงมากผิดปกติ นั่นเพราะว่าการ์ดชุดนี้
พิมพ์แบบฟอยล์สะท้อนแสงเป็นแบ็คกราวด์ทั้งชุดนั่นเอง

โอ้วเย... ฟังดูหรูหรา แต่ให้พูดถึงประโยชน์การใช้งาน
ถ้าไม่ได้เป็นคนเล่นการ์ดเกมชุด PROJECT REVOLUTION นี่แล้ว
ก็คงได้แค่เอาไปเก็บสะสมสวยๆ อวดเพื่อนแทนครับ แหะๆ
ถือเป็น Lucky Star Goods ในคอลเล็คชั่นส่วนตัว
หรือวางประดับบนโต๊ะหมู่บูชาประจำห้องก็แล้วกัน

ภาพพวกนี้ถ่ายด้วยมือถือโหลยๆ ตัวนึง
ก็เลยออกมาเบลอๆ ไม่ชัดอย่างที่เห็น แต่ของจริงสวยจ้ะ



มาถึงรางวัลถัดมา

Genocide Fang's Award

อันนี้ของเจ้าของบล็อกครับ
เป็นหนังสือรวมอิลลัสต์และบทความเกี่ยวกับ Lucky Star
ซึ่งผู้เขียนไปเจอจากร้านหนังสือในช่วงที่ไปร่อนฮ่องกง
เห็นปุ๊บก็ปิ๊งเลยว่าน่าจะเอามาเป็นของรางวัลในการร่วมสนุกบล็อก

เนื้อหาด้านในเป็นการรวบรวม กราฟฟิคอิลลัสต์ 4 สี
รวมถึงบทสัมภาษณ์ที่เกี่ยวข้องกับเนื้อเรื่อง Lucky Star






แซมเปิ้ลพอหอมปากหอมคอ

ตัวหนังสือข้างในเป็นภาษาจีนหมด แต่ภาพอิลลัสต์ 4 สีสุดสวยคับเล่ม
ดังนั้นจะภาษาอะไรก็ช่างมันเต๊อะ เอามาดูภาพเล่นก็ถือว่าคุ้มแล้วละ




โคนาตะซุกไซร้คางามิในสภาพนุ่งน้อยห่มน้อย
... ภาพนี้สิแจ่มแจ๋ว


อ้อ เล่มที่เป็นของรางวัลนี่ใหม่เอี่ยมยังไม่แกะซีลนะจ๊ะ
(ภาพด้านบนเป็นของนายน้ำมะนาวถ่ายของตัวเองมาให้เป็นแซมเปิ้ล)

รางวัลพวกนี้ไม่ได้มีราคาค่างวดอะไรมากมาย
แต่มันคือความรู้สึกขอบคุณของทางฝั่งผู้เขียนที่มีต่อผู้อ่านครับ
ไม่รู้จะดึงดูดให้คนมาร่วมสนุกได้มากน้อยเท่าใดเหมือนกัน
ผู้เขียนละกลั๊วกลัวว่า Entry นี้จะร้างและกร่อยหายไปในที่สุด


อ้าว... เออ

พูดแต่ของรางวัล ลืมพูดถึงหัวข้อการร่วมสนุกไปซะฉิบ
ตอนแรกสุดกะว่าจะให้เป็น LUCKY STAR TRIVIA
(เกมตอบคำถามลัคกี้สตาร์) แต่เนื่องจากความยากลำบากทางเทคนิค
ทำให้ต้องล้มพับไป อุตส่าห์นั่งคิดคำถามยากๆ แล้วเชียว น่าเสียดาย

เมื่อแผน A ไม่โอเค
ผู้เขียนกับนายน้ำมะนาวก็เลยตกลงแผน B กันให้เป็น
การ "ประกวดคำกลอนลัคกี้สตาร์" แทน

เหตุผลน่ะเหรอ... ก็มันน่าสนุกดีน่ะสิ


กติกาก็มีอยู่ว่า

① ไม่จำกัดประเภทของคำกลอน จะเป็นกลอนแปด โคลงสี่
กาพย์เห่ อะไรก็ได้ทั้งนั้นที่คิดว่าแต่งออกมาแล้วเจ๋ง

② ความยาวอิสระครับ จะกี่บทก็ได้ตามใจ ขอให้เหมาะสมเป็นโอเค
ไอ้แบบส่งมาเต็มหน้ากระดาษฟุลสแก๊ปนี่ก็คงจะเกินไปหน่อย

③ เนื้อหาของกลอน เกี่ยวกับ "อะไรก็ได้" ในลัคกี้สตาร์
จะแต่งกลอนแปดบรรยายถึงความน่ารักของคางามิ
จะด้นลำนำกล่าวถึงไฝเสน่ห์ของโคนาตะ
หรือจะแต่งนิราศท่องป่าของชิราอิชิก็ยังไหว เปิดอิสระครับ

ย้ำอีกที "อะ●ไร●ก็●ได้ ที่เกี่ยวกับลัคกี้สตาร์"

④ เนื้อหาต้องอยู่ในขอบเขตของวัฒนธรรมอันดีงามของบ้านเรา
ไม่ลามก ส่อเสียด ดูหมิ่นบุคคลหรือกลุ่มบุคคลใดๆ (ยกเว้นชิราอิชิ)

⑤ ไม่เอาคำหยาบคาย ถ้าเป็นได้ก็อยากให้ใช้ภาษาไทยที่ถูกต้อง
แต่อันหลังนี่ไม่เข้มงวดละกัน เพื่อความมันส์ของบทกลอน

⑥ ไม่พูดก็น่าจะรู้กัน แต่งเองเน้อ ห้ามลอกมาจากที่ไหน

⑦ ส่งประกวดคนละกี่ชิ้นก็ได้
แต่รางวัลที่จะได้รับแค่คนละรางวัลเดียวครับ

⑧ โพสผลงานลงใน Entry นี้ได้เลย โดยบังคับว่า
ต้องลง email ที่สามารถติดต่อได้จริงแนบมาท้ายผลงานด้วยครับ
เพื่อที่จะได้ติดต่อกลับไปได้ และป้องกันคนแอบอ้างรับรางวัล

⑨ หมดเขตส่งประกวดภายใน 20 ธันวาคมครับ
จะได้มอบให้เป็นของขวัญวันคริสต์มาสไปในตัว
ห่อของขวัญผูกโบว์ใส่เลื่อนซานต้าส่งให้ถึงบ้านกันไปเลย


ของรางวัลมันมีน้อยชิ้น (ถ้าเป็นได้จะพยายามหาเพิ่ม)
คิดเสียว่าเรามาช่วยกันแต่งกลอนแชร์ให้กลุ่มเพื่อน
ที่ชื่นชอบลัคกี้สตาร์ด้วยกันได้อ่านแล้วก็เฮฮากันดีกว่าครับ


กระผมเจ้าของบล็อก นายน้ำมะนาว4-0
และเพื่อนๆ ที่เข้ามาอ่านบล็อกนี้ทุกๆ ท่าน
กำลังรอผลงานสุดบรรเจิดของคุณอยู่ !
(อย่าปล่อยให้ Entry นี้กร่อยน้า---)